شهید مرتضی شکری

اربعین که از راه می‌رسید، دلش پیش از کاروان زائران راهی کربلا می‌شد. لباس مرزبانی را تنها لباس مأموریت نمی‌دانست؛ برای او این لباس، ردای خدمت به مهمانان حضرت اباعبدالله الحسین (ع) بود. ساعت‌های طولانی خدمت، گرمای طاقت‌فرسای مهران، بی‌خوابی و دوری از خانواده نمی‌توانست شوق حضورش را کم کند. دعای خیر یک زائر خسته، برایش از هر پاداشی ارزشمندتر بود و لبخند یک سالمند یا کودکی که به سلامت از مرز عبور می‌کرد، خستگی را از تنش بیرون می‌برد.آنچه در ادامه می‌خوانید، روایت راضیه علی‌کرمی، همسر سرهنگ شهید «مرتضی شکری»، از عشق، اخلاص، مرزبانی و خدمت خستگی‌ناپذیر این شهید به زائران حضرت سیدالشهدا (ع) است.