در وصیت نامه شهید «غلام عباس پذیرا» آمده است: رزمندگان با عمل خود قدرت و عظمت اسلام را به جهانیان نشان دادند و بخدا قسم در جبهه های اسلام ایمان و تقوا است.
شهید "جلال زرین قلم" در نامه ای خطاب به خانواده اش نوشت: «اینجا همه مشغول نماز و دعا هستند. اینجا کسی بدون دعا نمی خوابد و بدون دعا نهار و یا شام و یا صبحانه نمی خورد، دعای سفره را هم می خوانند.»
همزمان با سالروز شهادت شهید "سید محمدباقر موسویآوانکی" در وصیتنامه این شهید گرانقدر میخوانیم: جبههی شما درس خواندن است ... با درس خواندن تو و امثال توست که این جامعه از سلطه و استعمار میتواند رهایی یابد.
شهید «حبیب داناصفهانی» حضور فعال در پایگاههای بسیج داشت، از سوی بسیج برای حراست از آرمانهای اسلام و انقلاب به جبهههای نبرد حق علیه باطل عازم شد و به شهادت رسید.
در وصیت نامه شهید «حسن اعتمادی» آمده است: ای پدر و مادر در موقع شنیدن شهادت من دستها را بلند کرده و بگویید پروردگارا این هدیه را از ما بپذیر، ترا شکر می کنیم که ما را در فردای قیامت روسفید گردانیدی.
شهید « محمدرضا رشیدی» در وصیت نامه خود آورده است: دشمنان ما بدانند که ما هرگز برای ایران نمی جنگیم هر چند که وطن ما ناموس ماست بلکه برای اسلام است که قیام کرده ایم و اسلام نیز همه را عاشق شهادت کرده است.
ولی من هنوز نتوانستهام او را فراموش کنم و با خاطراتش زندگی میکنم و بعد از او هم هیچگاه تصمیم نگرفتم که... ادامه این خاطره از همسر شهید «محمود محمدقاسمی» را در پایگاه اطلاعرسانی نوید شاهد استان قزوین بخوانید.
آلبوم اول را که دیدم عکس همسرم در آن نبود وقتی در حال دیدن آلبوم دوم بودم عکس شهیدی را دیدم که بادگیر سورمهای تنش بود و از پایین تنه زخمی شده بود. قیافهاش را شناختم، همسرم بود.
کمی صبر کردم، تا گرد و غبار بخوابد، در آن میان «سبحان» را دیدم که روی زمین آرام دراز کشیده و محاسنش غرق در خون است و من، به خندهی دیشبم، گریه میکردم!...
شهید احمد کرمی در وصیتنامهاش مینویسد: خواهرانم! فرزندانتان را فقط برای اسلام تربیت کنید و از همان کوچکی درس شهادتطلبی را در وجود آنها پرورش دهید...
ابراهیم لشگری، هفتم فروردین ۱۳۴۷، در روستای ضیاءآباد از توابع شهر تاکستان به دنیا آمد. پدرش عزتالله، کشاورز بود و مادرش کشور نام داشت. دانشآموز سوم متوسطه بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و پنجم فروردین ۱۳۶۶، در فاو عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
ابراهیم رحمانی، دوازدهم دی ۱۳۲۳، در شهر تاکستان به دنیا آمد. پدرش حاجیآقا، کشاورز بود و مادرش صغرا (فوت۱۳۵۳) نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. کارمند کمیته امداد بود. سال ۱۳۴۹ ازدواج کرد و صاحب سه پسر و سه دختر شد. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و پنجم فروردین ۱۳۶۶، در فاو عراق بر اثر اصابت ترکش به سر و پا، شهید شد. مزار او در زادگاهش واقع است.
محمدآقا رسولیدوست، بیست و سوم آذر ۱۳۰۸، در روستای ماخورین شترک از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش علی گل و مادرش شیرین نام داشت. در حد خواندن و نوشتن سواد آموخت. کشاورز بود. سال ۱۳۲۷ ازدواج کرد و صاحب چهار پسر و یک دختر شد. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. هشتم تیر ۱۳۶۵، در فاو عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
همایونعلی عباسی، سوم تیر ۱۳۴۸، در شهر زنجان به دنیا آمد. پدرش بیرامعلی، کشاورز بود و مادرش نعیمه نام داشت. تا سوم ابتدایی درس خواند. کارگری میکرد. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. چهارم اسفند ۱۳۶۴، در فاو عراق به شهادت رسید. اثری از پیکرش به دست نیامد.