علیجان شریفی

اسکندر باقری از آزادگان و جانبازان هفتاد درصد جنگ تحمیلی که هم بند شهید جاویدالاثر علیجان شریفی بودند می‌گوید: شهریورماه ۱۳۶۶ در عملیات تروریستی منافقین کوردل با هماهنگی و پشتیبانی تمام قدِ صدام بعثی به گردان کمیل از تیپ مسلم ابن عقیل در منطقه تنگاب به اسارت دشمن درآمدند. وی می گوید: در اردوگاه عراقی‌ها متوجه اسارت شهید علیجان شریفی شدم، چون من از ناحیه چشم و شکم و سایر اعضای بدن به شدت آسیب دیده بودم و چشمم نابینا شده بودم او پرستار دوران سخت اسارتم شد و من و چند نفر دیگر از از اسرا، چون اوضاع جسمی وخیمی داشتیم زودتر از دیگران آزاد شدیم و قرار بود شهید علیجان هم همراه ما باشد که به علت اینکه حالش وخیم شد توسط عراقی‌ها پیاده شد و من آن لحظه هم نگران حال اون شدم و هم خودم که عصای دستم. در ادامه این گفت و گو کوتاه را بخوانید.

شهید علیجان شریفی ، نماد غیرت و ایثار، در غربت و اسارت مظلومانه به شهادت رسید و بی‌نام و نشان در دل تاریخ جاودانه شد. دخترش سلطنت، با دلی پر از دلتنگی، هنوز چشم‌انتظار پدری‌ست که آغوشش امن‌ترین جای دنیا بود. از قهرمانانی که با مدال پرافتخار «شهید غریب اسارت» به آسمان پرواز کردند تعدادی مفقودالجسد هستند که شهید علیجان شریفی یکی از آنهاست. به همین سبب نوید شاهد مصاحبه با دختر وی را در ادامه آورده است.