هم بند

اسکندر باقری از آزادگان و جانبازان هفتاد درصد جنگ تحمیلی که هم بند شهید جاویدالاثر علیجان شریفی بودند می‌گوید: شهریورماه ۱۳۶۶ در عملیات تروریستی منافقین کوردل با هماهنگی و پشتیبانی تمام قدِ صدام بعثی به گردان کمیل از تیپ مسلم ابن عقیل در منطقه تنگاب به اسارت دشمن درآمدند. وی می گوید: در اردوگاه عراقی‌ها متوجه اسارت شهید علیجان شریفی شدم، چون من از ناحیه چشم و شکم و سایر اعضای بدن به شدت آسیب دیده بودم و چشمم نابینا شده بودم او پرستار دوران سخت اسارتم شد و من و چند نفر دیگر از از اسرا، چون اوضاع جسمی وخیمی داشتیم زودتر از دیگران آزاد شدیم و قرار بود شهید علیجان هم همراه ما باشد که به علت اینکه حالش وخیم شد توسط عراقی‌ها پیاده شد و من آن لحظه هم نگران حال اون شدم و هم خودم که عصای دستم. در ادامه این گفت و گو کوتاه را بخوانید.

 غربت پیکر، ایثار روح روایتی از شهید «خدایار کاوری‌زاده»؛ داستان تأثر برانگیز شهدای غریب اسارت را از زبان حمید حسین زاده، همبند شهید خدایار کاوری‌زاده، روایت می‌کند و بر مظلومیت و استقامت این شهدا در برابر شکنجه‌های رژیم بعث تأکید دارد. این روایت، با جزئیات تکان دهنده‌هایی از اسارت و شهادت، یادآور لزوم پاسداری از فرهنگ ایثار و شهادت برای حفظ اقتدار کشور است.