لباسش هنوز آنجاست خاکآلود و ساکت، اما پر از صدا، صدای نبرد صدای عهد، صدای مردی که قامت بست تا وطن خم نشود، لباسی که روی دوشش سنگینی نمیکرد، چون دلش از ایمان سرشار بود و هیچ چیز جز خدمت به مردم برایش مهم نبود. در ادامه یادداشتی با عنوان «لباسی که شاهد بود» از مریم بالوی فیلی فعال رسانهای منتشر میشود