بنده طبق فرموده قرآن كه مىگويد از فرستاده خدا و رسول خداوند اطاعت كنيد، بنده وظيفهام دانستم كه در جهاد مقدس فى سبيل الله شركت كنم و در اين راه كه ادامه راه انبياء است از دست دادن جان و سر دريغ ننمايم
خدایا مرا دریاب و یاریم کن تا بتوانم از قطره ی خونی که در رگهایم جاریست برای احیاء راه حسین و فرزند خلف او خمینی که همانا راه تو و دین تو است و تداوم خون شهیدان راه حق و آزادی از صدر اسلام کربلای حسینی تا کربلای خمینی ریخته شده است درگذرم .
اینک که کشور اسلامی ما مورد هجوم کفار واقع گشته است برای دفاع از اسلام و حریم جمهوری اسلامی به جبهه آمده ام تا با نثار خونم در راه تو و با هدیه تن عاریه ای را به پیشگاه تو ثابت کنم که مسلمانم و فقط تسلیم فرمان توام ...
هان اي كساني كه با گذشت اين مدّت و با ديدن اين ايثارها و گذشتها هنوز خويش را از اين انقلاب روشنگر بيگانه احساس مي كنيد . تا كي سر ديده بر آسمان داشته و جلوي پاي خويش را نمي نگرد ؟ آيا در اين برهه از زمان ديدن حقّ و روي بر تافتن و بي تفاوت بودن معنا دارد ؟
وصیت نامه شهید قدرت اله فتاحی پور از شهدای آذر ماه
از نظر شرعی وظیفه خود دانستم و به جبهه می روم تا به ندای «هل من ناصر ینصرنی» امام حسین (ع) و خمینی بت شکن لبیک گویم که امیدوارم خداوند مرگم را در راه خودش ثبت کند.
شهيد ابراهیم ذوالفقاري، ده سال در ارتش خدمت کرد و از اين مدت، بيش از دو سال در جبهه ها جنگيد و سر انجام در تاريخ 1360/05/20 در سقز بر اثر برخورد با مين به درجه رفيع شهادت نائل آمد.
شهید مدافع حرم محمدامین کریمیان : خواهش آخر من این است که سلام مرا به امام خامنهای برسانید و بگویید اگر دوباره زنده شوم از تکهتکه شدن در راه شما ابایی ندارم.
وصیتی به خانواده ام مخصوصاً پدر و مادر عزیزم که شبها به خاطر من بیداری و سختیها کشیدند تا من را به این سن رساندید و من را با دستهای خود به جبهه های حق علیه باطل فرستادند و انشاءالله که اجر و ثوابش را در آن دنیا ببینید ، پدر و مادر عزیزم از شما تقاضا دارم که اگر انشاءالله لیاقت شهید شدن را پیدا کردم و خبر شهادت من را آوردند...
شهید آيتالله حسينينژاد در وصیت نامه خود می نویسد: آرزویم این است که در راه دین، در راه حقیقت در راه خدا در راه امام حسین (ع) جان بسپارم و شهادت قله (افتخاریست) که هر کسی لیاقت رسیدن به آن را ندارد.
اما یک مسئله مهم این است که ما باید این انقلاب ایران را در سراسر جهان صادر کنیم و صادر خواهیم کرد انشاالله. و برای صادر کردن انقلاب باید خون داد و باید صبر کرد...
در وصیت نامه شهید حسن آبادیجو آمده است: من تا آخرین قطره خون و آخرین دم نفس دست از هدف خود بر نخواهم داشت و با خون خود خواهم نوشت، مرگ بر آمریکا و پیروز باد اسلام و نابود باد کسانی که با اسلام به ستیز برخاستند.
خدايا : تو مىدانى كه آمدنم به جبهه جنگ نه براى زر است نه براى زيور، نه براى خودنمائى است و نه براى مقام بلكه براى رضاى خاطر توست و اميدوارم كه روزى كربلاى حسين و آنگاه قدس و بعدا تمام مسلمين جهان را از قيد و بند مستكبرين همانند ايران آزاد سازيم و اسلام را در همه جاى دنيا پياده كنيم.
ای پدر نازنین ، ای پدر که بزرگترین سختی ها را بدوش کشیدی ای قهرمان ای پدر واقعی تو با تمام قدرت و دقت من را بزرگ کردی و فدای اسلام کردی آفرین بر تو پدر قهرمان من ، نمی توانم با چه زبانی از تو تشکر کنم ای پدر تو آنقدر خرج کردی که مرا در این راه فرستادی و به این گام رساندی ...
تو یگانه و بی همتایی تو شریکی نداری اقرار می کنم که محمد(ص) بنده و رسول و پیغام آور توست و هادی راهنمای تو در میان امت است .گواهی می دهم که بهشت و جهنم حق است و اقرار می کنم که بنده تو بودم.اعتراف می کنم که قرآن کلام توست که برای مردم به زبان پیغمبر نازل فرمودی، ای جدایی که در گرفتاری ها شدتها ذخیره و پشیمان من هستی ...