سرباز شهید "امیر نجفی" در وصیت نامه خود نوشته است: شما ای پرچمداران جبهه حق، ای شمایی که لباس مقدس سربازان ولیعصر مهدی موعود را برتن پوشیده اید با ایمان قوی بر دشمن زبون بشورید و حمله ور شوید.
سرباز شهید شعبان کریمی در وصیت نامه خود آورده است: ای دشمنان اسلام، شما که برای رسیدن به اهداف شیطانی خود از هر دروغ و خیانت رو گردان نیستید، رویتان سیاه باد که به عزت و سرافرازی، ذلت و بدبختی را انتخاب کردید! قلبتان سیاه باد!
شهیداصغر رستمی در وصیت نامه اش نوشته است: ای آمریکای جهان خوار، بدان که ملت مسلمان ایران از پا نمی نشیند و همیشه با تو در جنگ و مرگ بر آمریکا می گویند.
شهید اختری در وصیت نامه خود چنین نوشته است که من اكنون، در اين زمان نداى «هل من ناصر ينصرنى» رهبر را مي شنوم. من مى شنوم كه خمينى مي گويد: آيا كسى هست که اسلام را يارى كند؟
شهید اسدی در وصیت نامه خود می گوید: "اگر لیاقت داشته باشیم در راه مبارزه با دشمنان کافر شهید خواهیم شد". او با کمال خضوع تاکید می کند که خود این لیاقت را در درونش نمی بیند.
شهید "ناصر ترحمی" در بخشی از وصیت نامه خود می نویسد:شما را به خدا سوگند می دهم که اگر سعادت و عزت و عظمت می خواهید ایمان و اراده تان را قوی کنید و زندگیتان را تماماً صرف و فدای عقیده تان کنید. ایمان و اعتقادی که تا عمق جان اثر می گذارد و حرکت می آفریند و همچون امام حسین تمامی حیات را فدا می کند.
شهید جنتی در وصیت نامه خود می گوید: انسان يک روز به دنيا مي آيد و يک روز هم از دنيا مي رود. در اين دنيا خوبي و بدي مي ماند، اين را هم بگويم که من بدي را با خود مي برم و از خداوند بخشنده و مهربان مي خواهم که مرا ببخشد و در روز قيامت، پيش روي شما رو سفيد بيرون آورد.
شهید "ماشاءاله سنایی" در بخشی از وصیت نامه اش آورده است: انسان های مؤمن مانند کوه های سخت در برابر این ترکش ها استقامت می کنند، برای یک هدف و فکر، و این از دین وحدت انگیز اسلام است.
از شما می خواهم که کاری بکنید که حسین کرد و کاری کنید که زینب کرد تا آنجا که می توانید برای این انقلاب اسلامی کوشش کنید. این انقلاب همان انقلاب حسینی است که در سرزمین کربلا بود و امام نیز راه حسین را می رود آنهایی که می گویند اگر در دوران امام حسین بودیم شمشیر می گرفتیم و می جنگیدیم اگر صداقت دارید این حسین و این انقلاب.
نوید شاهد سیستان و بلوچستان همزمان با فرارسیدن واقعه کربلا برگزیده سخنان شهدای سیستانی که در فضیلت و منزلت امام حسین (ع) سخن گفته اند را برای علاقمندان منتشر می کند.
شهید «محمود الازمنی» در وصیت نامه خود نوشت: خدايا ميدانى كه فقيرم و توغنى هستى، من گدا و سائلم و تو معطى هستى، از گناهان پاكم كن و سپس به سوى خودت جلب كن چرا كه آرزويم شهادت و لقاء توست.
شهید ابراهیمی در وصیت نامه اش از مادرش می خواهد تا بر شهادت او گریه نکند. دلیل این خواسته را هم چنین بیان می کند که حسين به آرزوى خودش رسيده است و دوست دارد كه همه براى او شادى كنند، نه عزادارى.
در مرگم گریه و زاری نکنید و اگر می خواهید گریه کنید برای عزیز زهرا گریه کنید. زیرا که آنها در کربلا تنها بودند و یارو یاوری بجز خدا نداشته که با یاری خداوند یزیدیان را رسوا کردند.
فرازهايى از وصيتنامه شهيد "سيد مرتضى آيت الهى طباطبائى"
شهید اکرامی در وصیت نامه اش می گوید: در اين لحظات كه مشغول نوشتن وصيت نامه هستم به اميد خدا چيزى به عمليات نمانده است و همه رزمندگان و لشگريان مهدى (عج) مشغول جمع آورى تجهيزات هستند كه بروند تا عالم را از فتنه پاك سازند؛ باشد كه ما هم جزء دهمين لشگريان باشيم و به ديدار و جمال حضرت منور گرديم و به زيارت حضرت ابا عبدالله الحسين برويم.
شهید اکرامی در وصیت نامه خود در حمد خداوند چنین نوشته است که : خدایا ما را به آن بندگانت بپيوند كه براى سبقت به آمرزش تو مى شتابند، آنانكه آبشخورشان را پاكيزه گردانيدى و آنان را به آنچه اشتياق داشتند رساندى.