در قسمتی از کتاب «من محافظ حاج قاسمم» که روایتگر زندگی و خاطرات شهید «وحید زمانینیا» میخوانید: «سال ۱۳۷۷ در آستانهی هفت سالگی وحید، نقل مکان کردیم و در محلهی استخر شهرری ساکن شدیم. وحید همان سال به کلاس اول رفت. به خاطر مشغلهی کاری و مأموریتها پیدرپی، مدام در حال رفت و آمد بودم. از اوضاع بچهها خیلی خبر نداشتم و این زحمت روی دوش مادرشان بود. ایامی که کنار خانواده بودم، وحید همراه من به مسجد میآمد.»