بغض چندين ساله / كوكب حاتمي
برگزيدم من ز گلها لاله را
برگرفتم من ز دريا ژاله را
چشم بستم بر همه گلهاي باغ
تا نبينم غير روي لاله را
خواست تا آئينه تكثيرم كند
آهم آمد بست راه ناله را
هجرتش بال رهايي از قفس
مي رهاند طوطي بنگاله را
ما كه چون سنگيم و پا بست گليم
باد با خود مي برد آلاله را
غنچه سان هر لحظه پنهان مي كنم
در تبسم بغض چندين ساله را
مي برندش روي دوش كهكشان
دست كوكب هامه در هاله را