نگران بود مبادا شرمنده شهدا شود؛ روایت همسر شهید کریم نعمتی از روزهای خدمت
شهید "کریم نعمتی"، کارمند بنیاد شهید و امور ایثارگران شازند، رسیدگی به خانواده‌های شهدا را مسئولیتی بزرگ می‌دانست؛ مردی که به روایت همسرش، روزها با لبخند همراه خانواده‌ها بود و شب‌ها از نگرانی کوتاهی در خدمت به آنان اشک می‌ریخت.
به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید کریم نعمتی، فرزند قنبرعلی، دهم فروردین سال ۱۳۴۰ در شازند به دنیا آمد. در خانواده‌ای مذهبی پرورش یافت و از کودکی او را «کرامت» صدا می‌کردند. تحصیلاتش را تا سال دوم دبیرستان در زادگاه خود ادامه داد و سپس برای ادامه تحصیل راهی اراک شد. هم‌زمان با روزهای انقلاب اسلامی، در راهپیمایی‌ها و کلاس‌های قرآن حضور یافت.
پس از پیروزی انقلاب به سپاه پاسداران پیوست و در ادامه، دوران خدمت سربازی خود را در ارتش گذراند. بخشی از این دوران را در واحد زرهی و منطقه فکه سپری کرد و مدتی نیز در جماران خدمت داشت. علاقه‌اش به حضور در جبهه سبب شد بار دیگر راهی مناطق عملیاتی شود.
نعمتی پس از پایان خدمت سربازی در سال ۱۳۶۰، به شازند بازگشت و در بهزیستی مشغول به کار شد. او در سال ۱۳۶۱ ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شد. پس از مدتی، فعالیت خود را در بنیاد شهید و امور ایثارگران ادامه داد و در بخش فرهنگی، به خانواده‌های شهدا خدمت کرد.
همسر شهید در خاطره‌ای از آن روزها نقل کرده است که بارها هنگام شب، او را در گوشه اتاق دیده بود که سر بر زانو گذاشته و آرام اشک می‌ریخت. وقتی علت را پرسید، کریم از نگرانی خود برای انجام درست مسئولیت رسیدگی به خانواده‌ها و فرزندان شهدا سخن گفت؛ مسئولیتی که می‌خواست آن را با رضایت خداوند به انجام برساند.
به روایت همسرش، این نگرانی با برخوردی صمیمانه و لبخندی همیشگی در محیط کار همراه بود. او مشکلات خانواده‌های شهدا را از نزدیک می‌شناخت و برای حل آن‌ها تلاش می‌کرد؛ تا جایی که برخی خانواده‌ها با دیدنش احساس می‌کردند فرزند شهیدشان را دیده‌اند و فرزندان شهدا نیز در کنار او احساس نزدیکی و حمایت داشتند. همسرش از او چنین نقل کرده است: «نکند کوتاهی شود و در آخرت شرمنده و روسیاه در مقابل شهدا باشیم.»
خدمت در بنیاد شهید و امور ایثارگران، حضور او در جبهه را متوقف نکرد. در چهارمین اعزام مجروح شد و به شازند بازگشت، اما پس از مدتی دوباره به مناطق جنگی رفت. آخرین اعزامش در اوایل سال ۱۳۶۷ به منطقه جنوب بود.
شهید کریم نعمتی چهارم خرداد سال ۱۳۶۷ در منطقه شلمچه، هنگام فعالیت در خط پدافندی و جابه‌جایی به مواضع جدید زیر آتش توپخانه دشمن، بر اثر اصابت ترکش به گردن مجروح شد و در مسیر انتقال به بیمارستان به شهادت رسید. پیکرش پس از تشییع، در گلزار شهدای شازند به خاک سپرده شد.
