آرمانِ سرخ؛ وصیتِ شهید برای ساختنِ تمدنِ مهدوی

به گزارش نوید شاهد گیلان؛ «تنها خواسته‌ای که از شما عزیزان دارم این است که تا جایی که می‌توانید و توانستید بعد از من راهم را ادامه دهید…»؛ این عبارات، طنینِ صدایی است که از حنجره‌ی پاک شهید بلند شده و در گذر زمان، همچنان گیرا و پرحرارت باقی مانده است. شهید در این فراز از وصیت‌نامه‌اش، نه از اندوهِ فراق، بلکه از مسئولیتِ بازماندگان سخن می‌گوید؛ مسئولیتی که مرزهای زمان و مکان را درنوردیده است.

وقتی شهید از «ادامه دادن راه» سخن می‌گوید، منظور او تنها زنده نگه‌داشتنِ نام و یاد نیست؛ بلکه فراخوانی است به یک حضورِ فعال. او از ما می‌خواهد که در هر سنگری که هستیم، سلاحِ ایمان و قلمِ روشنگری و پایمردی بر دست بگیریم و در برابر هجمه‌های جبهه‌ی کفر و استکبار، با شجاعت ایستادگی کنیم. امروز، «جبهه» شاید تعاریف متفاوتی داشته باشد، اما ماهیتِ تقابل، همان تقابلِ همیشگی «حق و باطل» است.

نکته‌ی کلیدی و اوجِ کلام شهید در این وصیت‌نامه، اتصالِ مبارزه به «هدفِ نهایی» است. او هدفِ جهاد را نه یک پیروزیِ محدودِ جغرافیایی، بلکه «آماده‌سازیِ جهان برای حکومتِ حضرت مهدی (عج)» می‌داند. این نگاهِ کلان، به مجاهدت‌های دوران دفاع مقدس، معنایی فراتر از جنگ می‌بخشد؛ شهید با این کلمات، جنگ را مقدمه‌ای برای طلوعِ خورشیدِ عدالتِ مهدوی تعریف می‌کند.

شهید در پایانِ این فراز با اطمینانی قلبی خطاب به ما می‌گوید: «که خداوند وعده‌ی پیروزی به شما داده است». این کلام، نه یک شعار، که اطمینانی است که از دلِ باورهای عمیقِ مردانِ بی‌ادعا برخاسته است. اکنون، ما در «نوید شادگان» یادآور می‌شویم که عمل به این وصیت‌نامه، امروز به معنای بصیرت، همدلی و تلاش برای سربلندی کشور در مسیر آرمان‌های بلند انقلاب اسلامی است.

باشد که با درکِ عمیقِ این میراثِ گرانبها، ما نیز در زمره‌ی رهروانِ واقعیِ راهِ شهدا باشیم و سهمِ خود را در ساختنِ فردایی که وعده داده شده است، ایفا کنیم.