«رضا دوستدار» خانوادهاش را به ادامه راه شهدا سفارش کرد
به گزارش نوید شاهد استان قم، شهید رضا دوستدار فرزند رجبعلی، پنجم فروردینماه سال ۱۳۳۹ در قم چشم به جهان گشود. این شهید در جریان یک مأموریت و درگیری مسلحانه با عوامل ضدانقلاب، ۱۶ دیماه سال ۱۳۶۰ به شهادت رسید.

شهید دوستدار پیش از عزیمت به مأموریت، وصیتنامه خود را در خلوت با پروردگار به نگارش درآورد و آن را با یاد خدا و آیهای از قرآن کریم آغاز کرد:
بسم رب الشهداء
«وَلا تَحسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلوا فی سَبیلِ اللهِ أمواتاً بَل أَحیاءٌ عِندَ رَبِّهِم یُرزَقون»
اکنون که عازم مأموریت هستم وصیتنامه مزبور را در حال خلوت با پروردگار باریتعالی مینویسم و امید است که با اجرای آن روحم را شاد نمایید.
مادر گرامی، پدر بزرگوار بر شما بشارت باد که خداوند این سعادت را نصیب شما کرد که فرزندت شهید شد، البته اگر خدا قبول در راه تحقق آرمانش کند. دعا کنید که خداوند فنا شدن این جسم بیارزش را مورد قبول قرار دهد.
مادر مهربانم، پدر بزرگوارم، برادران و خواهرانم، آیا میدانید هدف از خلقت ما چه بوده است؟ میدانید زندگی این دنیا ابدی نیست؟ و بالاخره میدانید که همه رفتنی هستیم، پس چرا وقت را تلف میکنیم؟ چرا با توجه به جنایات فجیعی که آمریکا و عمالش انجام میدهند ساکت نشستهایم؟ عزیزان من، مگویید بچههای من با دیگران فرق دارند.
انتظارم از پدر، مادر، برادران و خواهرانم این است که:
۱- در مرگ من ماتم نگیرید و در نظر داشته باشید برادرانی را که در جبههها و در مکانهای دیگر شهید شدند از این آب و خاک هستند.
۲- همیشه به یاد مستمندان باشید و برنامه زندگی خود را طوری تنظیم کنید که به جای نشست و برخاست با افراد منافق و فرصتطلب، با کسانی معاشرت کنید که با عمل خود انقلاب را یاری میدهند.
۳- همیشه گوش به فرمان امام خمینی باشید و از این نعمت گرانبهایی که خدا نصیب ما کرده است حداکثر استفاده را بنمایید.
۴- اگر از جسم و قالب ظاهری روحم چیزی به عنوان جنازه باقی بود، به هر شکل و صورتی که هست در شیخان دفن کنید.
امیدوارم که به خواستههای من عمل کنید و دیگر از شما میخواهم در چهلم و سالم مجلس جشن بگیرید و سخنرانی درباره نقش شهدا در کردستان که هم از مرز یعنی مقابل و هم از داخل یعنی پشت سر به آنها حمله میشود و این سربازان و پاسداران شجاع با تمام نیرویشان در راه تحقق بخشیدن اسلام به رهبری امام امت خمینی کبیر با جانبازی با این مزدوران مبارزه کردند و تسلیم نشدند.
وصیت مرا فراموش نکنید. من نزد معشوقم الله هستم. امیدوارم شما که عاشقان راه او هستید با شهادت به عشق خود که ربالعالمین است برسید.