آخرین مأموریت منصور در میدان مین سومار

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید منصور رجبی قاسم‌آبادی، فرزند حسن، در سال ۱۳۳۸ در اراک به دنیا آمد. در اطلاعات ثبت‌شده، تاریخ تولد او «۳۰ شهریور ۱۳۳۸» آمده است، اما در متن زندگی‌نامه «۳۰ آذر ۱۳۳۸» ذکر شده و این اختلاف نیازمند بررسی سندی است.

منصور از نوجوانی به درس و مطالعه علاقه داشت. در کنار تحصیل به پدرش کمک می‌کرد و بخش زیادی از وقتش را به خواندن کتاب می‌گذراند. خانواده‌اش از او به‌عنوان جوانی خوش‌رفتار یاد کرده‌اند که به نماز، آموزه‌های دینی و کمک به دیگران اهمیت می‌داد.
سال‌های جوانی منصور با روزهای انقلاب اسلامی هم‌زمان شد. بنا بر روایت خانواده، او در راهپیمایی‌های پیش از انقلاب شرکت می‌کرد، خبرها و روزنامه‌ها را دنبال می‌کرد و درباره دیدگاه‌های امام خمینی(ره) با دیگران گفت‌وگو داشت. پس از گرفتن دیپلم، برای انجام خدمت سربازی خود را در قم معرفی کرد و به لشکر ۷۷ خراسان پیوست.
مطالعه و گفت‌وگو درباره مسائل دینی در دوران سربازی نیز بخشی از زندگی او بود. در یکی از مرخصی‌ها، از خواهرانش درباره خواندن نماز و قرآن پرسید و اگر پرسشی داشتند، به آنان کمک کرد. یکی دیگر از خاطرات خانواده به کارت تبریک عید بازمی‌گردد: خواهرانش هرکدام کارتی برای او فرستاده بودند و منصور در پاسخ، یک کارت ساده با تصویر حرم امام رضا(ع) فرستاد؛ رفتاری که خانواده آن را نشانه پرهیز او از اسراف می‌دانستند.
با آغاز جنگ تحمیلی، منصور در منطقه سومار حضور داشت. یکی از همرزمانش درباره روز شهادت او روایت کرده است که پس از بیرون آمدن از سنگر، برای مأموریتی مرتبط با میدان مین به راه افتادند. در مسیر، خمپاره‌ای در نزدیکی آنان فرود آمد؛ چند نفر زخمی شدند و منصور بر اثر اصابت ترکش به سرش به شهادت رسید.
شهادت او ششم مهر ۱۳۵۹ ثبت شده است. در بخشی از زندگی‌نامه، علت شهادت «اصابت گلوله به سر» و در روایت همرزم، «اصابت ترکش خمپاره به سر» آمده است. روایت همرزم، جزئیات بیشتری از لحظه حادثه در اختیار می‌گذارد.
در وصیت‌نامه منصور، سخن از دفاع از مرزهای کشور و خدمت به مردم آمده است. او خانواده‌اش را به نگرانی نکردن دعوت کرده و نوشته بود: «از شما می‌خواهم نگران من نباشید.» پیکر شهید منصور رجبی قاسم‌آبادی پس از شهادت در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
از او، افزون بر خاطره حضورش در جبهه سومار، یاد جوانی اهل مطالعه مانده است که خانواده‌اش هنوز رفتارهای ساده و گفت‌وگوهایش را به خاطر دارند.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی