پایان سالها صبوری رزمنده سرافراز لشکر ۴۱ ثارالله
از دستکاری شناسنامه تا پرواز از کربلای ۵؛ آسمانی شدن جانباز شهید «حیدریزاده»
محمدرضا حیدریزاده، رزمندهای که در ۱۷ سالگی با تغییر شناسنامه راهی خطوط نبرد فاو و غرب کشور شد و در کربلای ۵ مدال جانبازی قطع نخاع را به سینه آویخت، پس از سالها صبر و همنشینی با تاوان ترکشهای جنگ، به فیض شهادت نائل آمد.
به گزارش نوید شاهد کرمان، محمدرضا حیدریزاده بهابادی، فرزند علی و نرجس، متولد ۱۱ آذر ۱۳۴۸ در شهرستان راور است. او که دوران کودکی و نوجوانی خود را تا مقطع دیپلم پشت سر گذاشته بود، با شروع جنگ تحمیلی و در حالی که تنها ۱۷ سال داشت، بیتاب حضور در جبهههای نبرد حق علیه باطل شد.
عشقی که سن و سال نمیشناخت
محمدرضا که بهدلیل سن کم، امکان قانونی برای اعزام نداشت، با اصلاح شناسنامه و اشتیاقی وصفناپذیر، در تاریخ دوم اردیبهشت ۱۳۶۵ به بسیج مراجعه کرد. او پس از طی دورههای آموزشی در پادگان سپاه، به لشکر ۴۱ ثارالله پیوست و در گردان ۴۱۲، تحت فرماندهی عارفانه «حاج علی محمدی» سازماندهی شد.
او اولین مأموریت خود را در خط پدافندی بندر فاو عراق آغاز کرد؛ جایی که به عنوان کمک تیربارچی در کنار همرزمش «نیکویی» به انجام وظیفه پرداخت، همانجایی که شاهد مجروحیت همرزمش بود. پس از آن، برای شرکت در عملیات کربلای یک به غرب کشور اعزام شد و در کنار رزمنده دلاور، «علی عرب»، به خدمت مشغول شد.
روایت شهادتی که «خاکستر» به جای گذاشت
شهید حیدریزاده در بخشی از خاطرات خود، تصویری از حماسهسازی همرزمش، علی عرب، را چنین ترسیم کرده بود:
«پیش از شروع عملیات بدر، نیروها در تاریکی مطلق شب در حال عبور از میدان مین دشمن بودند. ناگهان ترکش به کولهپشتی علی اصابت کرد و مواد منفجره آتشزای درون آن شعلهور شد. شرایط بسیار حساس بود؛ کوچکترین صدایی میتوانست عملیات را لو دهد و جان صدها رزمنده را به خطر بیندازد.
علی با وجود دردی جانکاه، برای خاموش کردن آتش تلاش میکرد. فرمانده گردان، آقای محمودی، با صدای آهسته فریاد زد: “علی ساکت!”. علی که میدانست نباید فریاد بزند، با اشاره دست از من خواست چفیه را در دهانش بگذارم تا صدای نالهاش شنیده نشود. او در میان نگاههای بهتزده و پر از اشک همرزمانش میسوخت، اما فریاد نزد. نیروها گذشتند و علی تنها ماند… وقتی در بازگشت از عملیات به سراغش رفتیم، جز تلی از خاکستر از او چیزی باقی نمانده بود.»
وصال در پسِ سالها مجاهدت
شهید محمدرضا حیدریزاده پس از پشت سر گذاشتن مأموریتهای مختلف و حضور در آمادگیهای کربلای ۴، سرانجام در عملیات کربلای ۵ بر اثر اصابت ترکش، از ناحیه نخاع مجروح و به درجه رفیع جانبازی نائل آمد.
این جانباز سرافراز استان کرمان، پس از سالها تحمل دردهای ناشی از مجروحیت و ایستادگی بر عهد خود با ولایت، سرانجام روح بلندش از قفس تن رها شد و به کاروان شهدا پیوست. یاد و خاطره این شهید والامقام در حافظه تاریخ دفاع مقدس استان کرمان و در میان همرزمانش جاودانه خواهد ماند.
انتهای پیام/
