آخرین اخبار:
کد خبر : ۶۳۱۶۵۷
۱۱:۳۷

۱۴۰۵/۰۷/۰۵
دست نوشته شهید «یحیی یاری»؛

هیچوقت از امام و انقلاب دست برندارید 

برادران شما جوانان نیرومند فرداى انقلاب هستید پس هیچوقت از امام و انقلاب دست برندارید. هدف من و امثال من و تمام حزب اللهی‌ها را نشان فرزندانم بدهید و ادامه دهنده راهم باشید.


به گزارش نوید شاهد ایلام، شهید یحیی یاری فرزند علی مراد اولین روز از تیر ماه سال ۱۳۴۴ در روستای شورابه بخش مرکزی شهرستان چرداول دیده به جهان گشود. وی به علت اینکه از خانواده‌ای فقیر و مستضعف بود برای امرار معاش خانواده خود پا به پای پدر کار می‌کرد.

 تا اینکه با رسیدن به سن قانونی انجام خدمت مقدس سربازی به عنوان سرباز عازم جبهه نبرد با متجاوزان بعثی شد و سرانجام در سومین روز از مهر ماه سال ۱۳۶۶ در منطقه شلمچه بر اثر اصابت تیر مستقیم دشمن به سر و سینه به شهادت رسید. از این شهید دو فرزند به یادگار مانده است. مزار او در گلزار شهدای امام زاده حسن (ع) اسلام آباد غرب می‌باشد.

 

متن دست نوشته شهید:

حلالیت از پدر و مادر

وصیت من به پدر پیرم و مادر مهربانم: پدر مرا ببخش اگر گاهى شما را اذیت کردم و مادر شما نیز گذشت کنید با آن همه زحمت و تحمل رنج و مشقت فرزندت را بزرگ کردی. اگر شما مرا حلال کنید شاید در جهان آخرت پیش قاضى عدل الهى سرفراز باشم.

سفارش به برادران

برادران عزیزم، امیدوارم همانطوریکه براى شهیدشدن جهانشاه برادرم ناراحتى و گریه و زارى نکردید براى من همانطور باشید.
برادران شما جوانان نیرومند فرداى انقلاب نهضت امام خمینى هستید پس هیچوقت از امام و انقلاب او دست برندارید من هم اگر مثل شهید جهانشاه رفتم اسلحه مرا بر دوش بگیرید. هدف من و امثال من و تمام حزب اللهی‌ها را نشان فرزندانم بدهید و نگذارید عیال حقیر خوار و نگران باشد که دشمنان خوشحال شوند.

وصیت به خواهران

وصیت من به خواهرانم این است که براى ما شیون و زارى نکنند چونکه در راه حق جان دادن نگرانى ندارد. نگرانى و خوارى آنجاست که دشمن در خاک پاک انقلاب امام باشد و ما در خانه بنشینیم. پس به خاطر احترام به خون شهیدان حجابتان را رعایت کنید و به دختر من که مادر آینده انقلاب است راه و رسم عبادات و دین و دیانت بیاموزید.

تربیت فرزندان

وصیت دیگرى که براى پدرم دارم این است که بچه‌هایم را خوب تربیت کنى و هدف جانبازى رزمندگان را به آنان بیاموزید. حقیر براى انقلاب کارى نکردم امیدوارم این چند روز سربازى را از من بپذیرد و مرا جزء سربازان حق قرار دهد.
 پدر جان از اینکه تنها دلخوشى و کمک کار تو و داغ برادرم شما را مصیبت دار کرده بود. من با آن همه نگرانى و مصیت تو را جا گذاشتم چونکه طاقت نداشتم حتى یک روز از خدمت سربازی‌ام غیبت کنم و اسلحه و سنگر برادر شهیدم را کنار بگذارم. اگر با پیروزى به خانه برگشتم که خوب و اگر به همان راه برادرم که همان راه شهادت است چه بهتر.

 دوستان و اقوام

 پدر، مادر، برادر و خواهرم از من وصیت به تمام دوستان و خویشان هرکس از من طلب و یا نگرانى دارد طلب او را پس و نگرانى او را جبران کنید که شاید در بارگاه ایزد منان آمرزیده شویم. همه شما‌ها را به خدا مى سپارم.
اگر قسمت باشد، شهادت همانطوریکه خود از ته دل مثل برادر شهیدم خواهان آن هستم نصیبم می‌گردد. انشاءالله 

 

انتهای پیام/


گزارش خطا

ارسال نظر
تازه‌ها
طراحی و تولید: ایران سامانه