از خاوه تا جبهه؛ روایت ۴۸ ماه ایستادگی و خدمت

به گزارش نوید شاهد استان قم، محمد صحرایی خاوه یکم دی‌ماه ۱۳۴۶ در خانواده‌ای مذهبی و ساده‌زیست در روستای خاوه متولد شد. تحصیلات ابتدایی را تا کلاس چهارم در روستا گذراند و کلاس پنجم و ششم را همزمان با روزهای پیروزی انقلاب اسلامی سپری کرد.

 فضای آن روزها سرشار از شور و حماسه بود و او نیز همراه بزرگ‌ترهای روستا در راهپیمایی‌ها و تجمعات اعتراضی علیه رژیم شاه حضور داشت.

پدرش به کشاورزی و دامداری مشغول بود و محمد نیز در کنار تحصیل، در امور زندگی و کمک به خانواده مشارکت می‌کرد. او دوره متوسطه را تا کلاس دوم راهنمایی در مدرسه روستای فردو ادامه داد، اما کلاس سوم راهنمایی را به دلیل اعزام به جبهه نیمه‌تمام گذاشت.

نوجوانی که تحصیل را نیمه‌تمام گذاشت و راهی جبهه شد

صحرایی خاوه درباره نخستین روزهای حضورش در جبهه می‌گوید: برای گذراندن آموزش‌های نظامی به پادگان شهید کلاهدوز مهدیشهر سمنان اعزام شدم. پس از سه ماه آموزش، راهی جبهه غرب شهرستان بانه و محور عباس‌آباد، روستای بادمجان شدم و در مأموریت مرزبانی و پاسداری از نظام جمهوری اسلامی خدمت کردم.

پس از چهار ماه حضور در منطقه و تحمل زمستانی سخت در روستای میگ، نخستین بار از ناحیه دست چپ مجروح شدم. برای درمان به بیمارستان مهراد تهران منتقل شدم و ۳۵ روز در بیمارستان بستری بودم.

بازگشت به جبهه پس از نخستین مجروحیت

این رزمنده دوران دفاع مقدس با اشاره به بازگشت دوباره‌اش به مناطق عملیاتی بیان می‌کند: پس از ترخیص از بیمارستان، هنوز زخم دستم به‌طور کامل التیام پیدا نکرده بود که دوباره عازم جبهه‌های جنوب شدم و در عملیات‌های مختلف حضور داشتم.

در ادامه برای گذراندن دوره تخصصی ش.م.ر به تهران آمدیم. در ورزشگاه آزادی، علاوه بر آموزش‌های آبی و خاکی، آموزش‌های تخصصی ش.م.ر را زیر نظر شهید فخری‌زاده فرا گرفتیم. پس از پایان آموزش نیز در واحد ش.م.ر لشکر ۱۷ علی‌بن‌ابیطالب(ع) مشغول خدمت شدم.

صحرایی خاوه درباره مأموریت‌های خود در این دوران می‌گوید: در عملیات‌های مختلف به شناسایی و خنثی‌سازی بمب‌های شیمیایی می‌پرداختیم و این مأموریت‌ها بخشی از دوران حضور من در جبهه بود.

دوربینی که خاطرات جبهه را ثبت کرد

یکی از ویژگی‌های حضور صحرایی خاوه در جبهه، ثبت تصویری خاطرات آن دوران است. او در این باره می‌گوید: در مدت ۴۸ ماهی که در جبهه حضور داشتم، دوربین عکاسی همراه خودم داشتم و تلاش می‌کردم از لحظات و همرزمانم عکس‌های یادگاری بگیرم.

وی ادامه می‌دهد: آن تصاویر برای من فقط عکس نیستند، بلکه بخشی از خاطرات سال‌هایی هستند که در کنار همرزمانم در جبهه گذشت.

پس از جنگ؛ تلاش برای تأمین زندگی خانواده

صحرایی خاوه درباره زندگی پس از دفاع مقدس می‌گوید: پس از پایان دفاع مقدس و ۴۸ ماه حضور در جبهه، با تشویق خانواده ازدواج کردم و صاحب سه فرزند شدم. متأسفانه فرزند دومم در شش‌سالگی بر اثر سقوط در استخر ذخیره آب کشاورزی در روستای خاوه جان خود را از دست داد.

وی می‌افزاید: پس از جنگ برای تأمین هزینه‌های زندگی به کارهای مختلفی از جمله کارگری، بنایی، مقنی‌گری، مسافرکشی و فرش‌فروشی روی آوردم تا بتوانم مخارج خانواده را تأمین کنم.

اعتماد مردم خاوه و ورود به عرصه شورا

این جانباز دوران دفاع مقدس درباره فعالیت‌های اجتماعی خود بیان می‌کند: سال ۱۳۹۲ با تشویق مردم روستای خاوه در انتخابات شورای اسلامی روستا شرکت کردم و با اکثریت آرا به عنوان عضو شورای اسلامی روستا انتخاب شدم.

پس از آن در انتخابات شوراهای اسلامی بخش‌های استان شرکت کردم و به عنوان رئیس شورای اسلامی بخش کهک انتخاب شدم و فعالیت خود را در بخشداری کهک ادامه دادم.

از شورای روستا تا خبرنگاری

صحرایی خاوه درباره ورود خود به عرصه رسانه می‌گوید: به درخواست دکتر گلچین‌پور، بخشدار وقت کهک، برای تحویل دوربین فیلمبرداری به صداوسیما معرفی شدم. پس از پیگیری‌های فراوان و با ارائه معرفی‌نامه بنیاد شهید، دوربین را تحویل گرفتم و فعالیت خود را به عنوان خبرنگار افتخاری شهرستان کهک آغاز کردم.

وی می‌افزاید: در این مدت به پوشش خبری یادواره‌های شهدا، دیدار با خانواده‌های معظم شهدا و ایثارگران و همچنین اخبار و رویدادهای شهرستان کهک پرداختم.

خدمت به خانواده شهدا؛ افتخاری ماندگار

صحرایی خاوه در پایان درباره ارتباط خود با خانواده‌های شهدا و ایثارگران می‌گوید: یکی از افتخارات من این است که در خدمت خانواده‌های معظم شهدا و ایثارگران شهرستان کهک و استان قم هستم.

وی ادامه می‌دهد: ارتباط با این خانواده‌ها برای من ارزش زیادی دارد و تلاش می‌کنم هر کاری از دستم برمی‌آید برای آنها انجام دهم. امروز خدمت به خانواده‌های شهدا و ایثارگران را ادامه همان مسیری می‌دانم که از سال‌های نوجوانی آغاز کردم.