دنیا با تمام دو رنگیها و نیرنگها براى عاشقان الله بسیار کوچک است
شهید «محمدجواد محمدنیا» در وصیتنامهاش نوشته است: خوشا به حال آن عاشقى که خدایش توفیق دهد و با خلوص پاک و نیتى که تنها و تنها براى خدا باشد، این راه را بپیماید و روحش پروازکنان به معشوق واصل گردد زیرا که دنیا با تمام دو رنگیها و نیرنگها و چهرههاى نفاق منافقان براى عاشقان الله بسیار کوچک است.
به گزارش نوید شاهد خراسان شمالی، شهید «محمدجواد محمدنیا» دوم مهرماه ۱۳۴۱، در شهرســتان گرمه به دنیا آمــد. پدرش رضا و مادرش ملیحه نام داشــت. تا پایــان دوره ابتدایی درس خواند. راننده بود. ســال ۱۳۶۲ ازدواج کــرد. به عنوان بســیجی در جبهه حضور یافت. دهم اســفند ۱۳۶۲، با ســمت فرمانده گــردان در جزیره مجنون عــراق بر اثر اصابت ترکش به ســر و صورت، شهید شد. مزار وی در زادگاهش قرار دارد.
در ادامه وصیت نامه سردار شهید «محمدجواد محمدنیا» را با هم میخوانیم:
بسم الله الرحمن الرحیم
خداى را شکر و سپاس بیکران که ما را به نعمت ایمان منعم کرد و از تسکین به ولایت فقیه که همان ولایت رسول الله و امیرالمؤمنین (ع) است قرار داد و خدا را شکر که ما را همزمان با ولى فقیه، چون امام خمینى روح خدا قرار داد و خدا را شکر به خاطر نعمتهاى بىحدى که به ما عطا کرد.
برادران و خواهران مسلمان، نداى هل من ناصر ینصرنى امام شهیدمان حسین (ع) از آن سوى کوههاى غرب در صحراى کربلا هنوز به گوش مىرسد و قلب عاشقان راهش را در خود مىسوزاند ولیکن خوشا به حال آن عاشقى که خدایش توفیق دهد و با خلوص پاک و نیتى که تنها و تنها براى خدا باشد این راه را بپیماید و قفس تنگ و تاریک تن را بشکند و روحش پرواز کنان به معشوق واصل گردد زیرا که دنیا با تمام دو رنگیها و نیرنگها و چهرههاى نفاق منافقان براى عاشقان الله بسیار کوچک است.
پروردگارا! هر گاه به یاد لطفهاى فراوان تو به خودم مىافتم از خود خجالت مىکشم که چقدر ناسپاسم..
خدایا! از تو طلب آمرزش گناهانم را مىکنم که سخت گناهکار و رو سیاهم.
پروردگارا! اعمال من طورى است که به خود اجازه نمىدهم با تو سخن بگویم ولى بزرگوارى تو بىحد و حصر است و مرا امیدوار کرده که با یاد نداهاى امیدوارکننده در قرآن چگونه به خود اجازه درخواست را از تو مىکردم.
پروردگارا! از تو مىخواهم امام عزیز را تا انقلاب مهدى نگهدارى و ما را هر چه زودتر به قیام امام زمان متصل فرمایى.
مادر جان، از رفتن من ناراحت نباش، چون دلم مىخواهد در هواى آزاد بمیرم تا آخرین هنگام نگاهم بر کوههایى باشد که برادرانم در آنجا پیروزمندانه مىجنگند.
اى برادر و خواهر و اى دوستان عزیز و اى قوم، خویشان، از بابت من ناراحت نباشید و افتخار کنید و راه من را ادامه بدهید. این پیام را مکانى که براى شناسایى رفتهایم و الآن ساعت ۹ صبح است که در قلب دشمن هستیم و هر لحظه آماده شهادت هستم مىنویسم که در گوشهاى با دوستان خلوت کردیم و مىنویسیم.
استغفرالله ربى و اتوب علیه مرا ببخش که بازگشته و توبه کارم.
انتهای پیام/
