وصیت ماندگار شهید نوید صفری
شهید مدافع حرم «نوید صفری» که در نبرد با تروریستهای داعش در البوکمال سوریه به اسارت درآمد و مظلومانه به شهادت رسید، در وصیتنامهای ماندگار بر خواندن زیارت عاشورا تأکید کرده است؛ وصیتی که امروز بخشی از آن بر تارک مزارش در قطعه ۵۳ بهشت زهرا(س) نقش بسته و یادآور ارادت عمیق او به سیدالشهدا(ع) است.
به گزارش نوید شاهد گیلان؛ شهید مدافع حرم نوید صفری از شهدایی است که نام و یاد او با زیارت عاشورا، ارادت به سیدالشهدا(ع) و مظلومیت شهدای مدافع حرم گره خورده است؛ شهیدی که در وصیتنامهاش از دلدادگی خود به امام حسین(ع) و زیارت عاشورا نوشته و بخشی از این وصیتنامه امروز بر تارک مزارش در قطعه ۵۳ بهشت زهرا(س) جاودانه شده است.
وصیتنامهای که شاید بسیاری از مردم پیش از این نیز متن یا تصویری از دستنوشته او را در فضای مجازی یا کتابهای مرتبط با شهدای مدافع حرم دیده باشند؛ نوشتهای کوتاه اما عمیق که نشان میدهد زیارت عاشورا برای شهید صفری تنها یک زیارت روزانه نبود، بلکه راهی برای ابراز ارادت به «ارباب» و پیوندی قلبی با نهضت عاشورا بود.
شهید نوید صفری در وصیت خود مینویسد:
«زیارت عالی و پرفیض زیارت عاشورا را بخوانید از طرف من و به ارباب ابراز ارادت کنید. آه که تمام حسرتم این است که چقدر دیر فهمیدم زیارت عاشورا چیست و حیف که فقط روزی یک مرتبه نصیبم نشد؛ و بدانید هرکه چهل روز عاشورا بخواند و ثواب آن را هدیه بفرستد، حتما تمام تلاش خود را به اذن خدا خواهم کرد تا حاجت او را بگیرم و اگر نه در آخرت برای او جبران کنم. حتی یک عاشورا هم قیامت میکند با روضه ارباب از زبان مادر و خواهرش. انشاءالله شرمنده شما نباشم.»
این جملات، بخشی از وصیتنامه شهیدی است که خود در میدان نبرد، مسیر عاشورایی دیگری را تجربه کرد؛ مسیری که پایان آن، شهادت مظلومانه در سرزمین سوریه بود.
نوید صفری متولد سال ۱۳۶۵ در استان تهران بود. او برای انجام مأموریتی سهماهه راهی سوریه شد. پس از پایان مأموریت، با وجود امکان بازگشت، به درخواست خودش و با اجازه فرماندهان بار دیگر عازم منطقه عملیاتی شد و اینبار مقصد او دیرالزور و البوکمال بود؛ منطقهای که در آن روزها یکی از اصلیترین عرصههای نبرد با تروریستهای تکفیری داعش به شمار میرفت.
در جریان نبردهای سنگین با تروریستهای داعش در ۱۵ آبان سال ۱۳۹۶ در شهر البوکمال، شهید صفری مجروح و به اسارت تروریستها درآمد. از آن زمان، مدتها خبری از سرنوشت او در دست نبود و خانواده و همرزمانش در انتظار روشن شدن وضعیت این رزمنده مدافع حرم بودند.
با گذشت هفتهها و سرانجام پس از آزادی کامل شهر البوکمال از اشغال تروریستهای تکفیری در پنجم آذرماه سال ۱۳۹۶، پیکر مطهر شهید نوید صفری شناسایی شد.
بررسیها نشان داد که این شهید مدافع حرم در نهایت مظلومیت به شهادت رسیده و سر از پیکر مطهرش جدا شده است؛ مظلومیتی که یادآور غربت و مصائب شهدای کربلا و سرور و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین(ع) است.
به همین دلیل، تاریخ شهادت شهید نوید صفری در برخی منابع ۱۵ آبان و در برخی روایتها ۱۹ آبان سال ۱۳۹۶ ذکر شده است.
پیکر این شهید پس از شناسایی و انتقال به کشور، در قطعه ۵۳، ردیف ۸۶ بهشت زهرا(س) آرام گرفت؛ مزاری که امروز بخشی از وصیتنامه او بر فراز آن قرار دارد و زائران و دوستداران شهدا را به یاد زیارت عاشورا و پیوند ناگسستنی شهید با فرهنگ عاشورا میاندازد.
عقدی در جوار شهدا
روایت زندگی شهید نوید صفری تنها به میدان جهاد و شهادت محدود نمیشود. یکی از بخشهای بهیادماندنی زندگی او، ماجرای آشنایی و ازدواجش با همسرش است؛ ماجرایی که از همان ابتدا با نام شهدا و فضای معنوی مزار آنان گره خورد.
همسر شهید نوید صفری درباره روزی که صیغه محرمیت آنها در جوار مزار شهدا جاری شد، روایت میکند که این مراسم در سال ۱۳۹۵ و همزمان با سالروز میلاد باسعادت امام حسن عسکری(ع) برگزار شد.
او از حال و هوای آن روز چنین یاد میکند که حضور در بهشت شهدا و در کنار مزار شهیدان، فضای مراسم را دگرگون کرده بود؛ فضایی سرشار از آرامش که باعث شد آن دو با یکدیگر عهد کنند همراه و کمکحال هم باشند تا در مسیر رسیدن به خداوند و کسب رضایت او قدم بردارند.
این روز برای آنان به دلیل دیگری نیز خاطرهانگیز بود؛ چراکه با سالروز تولد قمری شهید مدافع حرم رسول خلیلی مصادف شده بود؛ شهیدی که هر دو به او ارادت داشتند و همین موضوع شیرینی آن روز را برایشان دوچندان کرده بود.
همسر شهید همچنین از علاقه نوید به شهدا روایت میکند و میگوید روز پیش از مراسم محرمیت، او به بهشت زهرا(س) رفته بود تا شهدا را برای مراسم دعوت کند. به گفته خودش حتی شهدای شهرستانی را نیز دعوت کرده بود و با زبان طنز و محبت میگفت: «آن لحظات بین زمین و آسمان ترافیکی شده...»
خطبه عقدی که با تلفن خوانده شد
یکی دیگر از نقاط ویژه زندگی مشترک شهید نوید صفری، ماجرای عقد اوست. خطبه عقد این شهید به صورت تلفنی توسط رهبر معظم انقلاب اسلامی خوانده شد.
همسر شهید با یادآوری آن روز خاطرهانگیز، به لحظهای اشاره میکند که نوید سر سفره عقد قرآن را در دست گرفت و نیت کرد صفحهای از قرآن را باز کنند و با یکدیگر بخوانند.
صفحهای که گشوده شد، برای او معنای ویژهای پیدا کرد. آیه نخست صفحه، آیه ۲۳ سوره احزاب بود؛ آیهای که از مردانی سخن میگوید که بر عهد خود با خداوند استوار ماندند؛ برخی به پیمان خود وفا کردند و به شهادت رسیدند و برخی همچنان در انتظارند.
همسر شهید میگوید نوید پس از دیدن آیه، لبخند زد و با آرامش نگاهش کرد؛ چشمانش از شوق میدرخشید و گویی این آیه آرامشی عمیق در دل او ایجاد کرده بود.
شاید سالها بعد، زمانی که پیکر شهید صفری از سرزمین سوریه بازگشت، معنای آن لحظه برای نزدیکانش بیش از پیش آشکار شد؛ مردی که در زندگی، با شهدا مأنوس بود و سرانجام خود نیز در شمار آنان قرار گرفت.
امروز مزار شهید نوید صفری در قطعه ۵۳ بهشت زهرا(س)، تنها محل آرام گرفتن پیکر یک شهید مدافع حرم نیست؛ بخشی از وصیت او نیز در همانجا پیش چشم زائران قرار گرفته است؛ وصیتی که مخاطبش را به زیارت عاشورا، ابراز ارادت به امام حسین(ع) و پیوند با فرهنگ عاشورا دعوت میکند.
وصیت شهید صفری را میتوان چکیدهای از دلدادگی او دانست؛ دلدادگی به سیدالشهدا(ع)، شهدا و مسیری که سرانجام خود او را به شهادت رساند.
او در پایان وصیتنامهاش با جملهای کوتاه مینویسد: «انشاءالله شرمنده شما نباشم.»
و شاید امروز، پس از سالها، بهترین پاسخ به این جمله را بتوان در مزار همان شهید جستوجو کرد؛ جایی که نامش، خاطرهاش و وصیتش همچنان زنده است و هر زائر را به یاد عاشورا، کربلا و عهدی میاندازد که شهیدان با خدای خویش بستند.
