«حسین از ابتدا هیئتی بود» / روایت پدر شهید خلبان نیروی دریایی از پرواز بیبازگشت فرزندش

شهید مهدویان که متولد ۱۷ آبان ماه سال ۱۳۸۱، متاهل و از پرسنل نیروی دریایی ارتش در منطقه جنوب کشور بود، در پی حملات هفته گذشته موشکی آمریکا و رژیم صهیونیستی، دهم شهریور ماه سال جاری به شهادت رسید.
فریدون مهدویان پدر شهید حسین مهدویان در گفتوگو با خبرنگار نوید شاهد استان قزوین، از روزهای تحصیل، علاقه وی به خدمت، آخرین دیدار و لحظهای که خبر شهادت فرزندش را شنید، برایمان روایت میکند.
وی میگوید: حسین سال ۱۴۰۰ وارد دانشگاه افسری شد و در ابتدا در رشته مهندسی مکانیک دانشگاه نوشهر پذیرفته شد. یک ترم آنجا درس خواند، اما بعد از مدتی نیروی دریایی اعلام کرد که به تعدادی خلبان نیاز دارد و از علاقمندان خواست در آزمون خلبانی شرکت کنند.
مهدویان ادامه میدهد: حسین هم در این آزمون شرکت کرد و قبول شد. بعد از آن برای ادامه تحصیل به دانشگاه شهید ستاری تهران رفت و حدود چهار سال در آنجا درس خواند. همزمان با اینکه دو ترم آخر دوره کارشناسیاش را میگذراند، در مقطع کارشناسی ارشد هم شرکت کرد و قبول شد. در نهایت موفق شد مدرک کارشناسی خلبانی و کارشناسی ارشد هوافضا را دریافت کند.

هنوز چند ماه از پایان تحصیلش نگذشته بود
وی میگوید: تقریباً دو و سه ماه از پایان تحصیلاتش گذشته بود که برای خدمت اعزام شد. مدتی در همدان بود و بعد محل خدمتش به منطقه جنوب کشور منتقل شد.
پدر شهید مهدویان ادامه میدهد: آخرین باری که به مرخصی آمد، فقط یک هفته، ۱۰ روزی در کنار خانواده بود. بعد دوباره به محل خدمتش برگشت. فکر میکنم فقط دو سه روز از رفتنش گذشته بود که خبر شهادتش را به ما دادند.
از یک عملیات برگشته بود و برای عملیات بعدی آماده میشد
این پدر شهید بیان میکند: تا جایی که ما اطلاع پیدا کردیم، حسین از یک عملیات برگشته بود و در حال آماده شدن برای انجام عملیات بعدی بودند که محل استقرارشان شناسایی شد و مورد اصابت قرار گرفت. در این حمله، حسین به شهادت رسید و به درجه رفیع شهادت نائل شد.
وی اضافه میکند: برای یک پدر، شنیدن خبر شهادت فرزند خیلی سخت است، اما من به این افتخار میکنم که حسین در راهی که انتخاب کرده بود، به شهادت رسید. امیدوارم خداوند روحش را با شهدای کربلا و حضرت اباعبدالله الحسین(ع) محشور کند.
حسین از ابتدا هیئتی بود
مهدویان میگوید: حسین از همان ابتدا بچه هیئتی بود. با هیئت و مجالس اهلبیت (ع) بزرگ شد و به این فضا علاقه داشت. بعد هم که وارد ارتش شد، همان روحیه را با خودش به محیط خدمت برد.
وی ادامه میدهد: شاید مسیر زندگیاش از درس و دانشگاه شروع شد، اما در تمام این مسیر اعتقاداتش را حفظ کرد. از ابتدا علاقه داشت در مسیر خدمت به کشور قدم بردارد و در نهایت هم در همین راه به شهادت رسید.

نان حلالی که به ما دادید، دلیل ایستادگی ماست
پدر شهید مهدویان خاطرنشان میکند: در یکی از صحبتهایی که با حسین داشتم، به او گفتم: «من دست و پای تو و همه همسنگرهایت را میبوسم.» حسین در جواب به من گفت: «پدر، من و همه همسنگرهایم به خاطر نان حلالی است که شما به ما دادید، در این مسیر ایستادهایم.»
وی ادامه میدهد: حرف آخرش هم این بود که: «ما علیالاصول پای رهبر عزیز انقلاب و پای ایران عزیزمان هستیم.» این جمله همیشه در ذهن من مانده است و برایم ارزش زیادی دارد.
آرزوی پدر برای فرزند شهیدش
این پدر شهید بیان میکند: از خدا میخواهم حسین را با امام حسین(ع) محشور کند و روحش شاد باشد. امیدوارم خداوند به مادرش، همسرش و همه خانواده صبر بدهد.
وی اضافه میکند: برای ما سخت است، اما وقتی به مسیر زندگی حسین نگاه میکنیم، میبینیم که راهش را خودش انتخاب کرده بود؛ از تحصیل و خلبانی گرفته تا خدمت در نیروی دریایی ارتش. حالا هم که به شهادت رسیده است، امیدواریم این پایان راهش نباشد و شفاعتش شامل حال ما و همه کسانی شود که دوستش داشتند.
انتهای پیام/