از جبهههای دفاع مقدس تا سنگر مقابله با کرونا؛ روایت پرستار شهید «جهاندار رستمخانی»
شهید «جهاندار رستمخانی» از رزمندگان دوران دفاع مقدس و پرستار فداکاری بود که سالها در سنگر خدمت به بیماران، از جان و آسایش خود گذشت. او در روزهای سخت شیوع کرونا نیز تا پای جان در کنار بیماران ماند و سرانجام پس از حدود ۲۰ روز مبارزه با این بیماری، به فیض شهادت نائل آمد.
به گزارش نوید شاهد ایلام، شهدای سلامت تنها نامهایی در یک فهرست یا آماری در میان اعداد نیستند؛ پشت هر نام، قصهای از عشق، ایثار، فداکاری و داغی ماندگار نهفته است. پشت هر نام، خانوادهای داغدار ایستاده است؛ پدری، مادری، همسری یا فرزندانی که سالهاست جای خالی عزیزشان را در خانه احساس میکنند و با خاطرات او روزگار میگذرانند.
آنان قهرمانانی بودند که در سختترین روزها، سلامت و آسایش خویش را به پای نجات جان دیگران گذاشتند؛ مردانی و زنانی که رفتند تا زندگی بماند و نامشان برای همیشه با واژههای ایثار و فداکاری گره بخورد.
شهید «جهاندار رستمخانی» یکی از همین قهرمانان عرصه سلامت بود؛ مردی که مسیر زندگیاش از سنگرهای دفاع مقدس آغاز شد و سالها بعد، در سنگر خدمت به بیماران ادامه یافت و سرانجام در روزهای دشوار همهگیری کرونا، جان خود را در راه خدمت به مردم تقدیم کرد.
شهید «جهاندار رستمخانی» فرزند ولیالله، سوم مهرماه سال ۱۳۴۷ در شهرستان شیروان از توابع استان ایلام، در خانوادهای مذهبی و متدین دیده به جهان گشود. او از همان دوران کودکی، محبت، صبوری، نوعدوستی و کمک به دیگران را از پدر و مادر خود آموخت و این ویژگیها را تا پایان عمر در زندگی شخصی و حرفهای خویش به نمایش گذاشت.
دوران ابتدایی را در زادگاهش به پایان رساند و پس از آن، همراه خانواده برای ادامه تحصیل به شهر ایلام آمد. جهاندار در دوران تحصیل از دانشآموزان ممتاز بود و با جدیت و تلاش، مسیر علم و دانش را دنبال میکرد.
با وجود علاقه و آرزوی ادامه تحصیل در دانشگاه، پس از اخذ دیپلم، برای لبیک به فرمان امام خمینی (ره) و دفاع از میهن اسلامی، دانشگاه را به جبهه ترجیح داد و راهی مناطق عملیاتی شد. حضور در جبهههای دفاع مقدس، برگ مهمی از زندگی او بود و در همین دوران، افتخار ایثارگری را نیز کسب کرد.
پس از پایان جنگ تحمیلی، بار دیگر به مسیر علم و دانش بازگشت. در کنکور سراسری گروه علوم تجربی شرکت کرد و در رشته پرستاری پذیرفته شد. سرانجام در سال ۱۳۷۵، با کسب معدل عالی، مدرک کارشناسی پرستاری خود را دریافت کرد و خدمت حرفهای خود را در بخش CCU بیمارستان شهید مصطفی آغاز کرد.
صبر، اخلاق خوش، ایثار و فداکاری شهید رستمخانی در محیط کار زبانزد همکاران و بیماران بود. همکارانش از او بهعنوان پرستاری دلسوز یاد میکردند که حضورش در محیط کار، آرامشبخش بیماران و همکاران بود و با روحیهای سرشار از محبت، خستگی را از تن اطرافیان دور میکرد.
تلاشهای صادقانه این پرستار فداکار در خدمت به بیماران، سرانجام در سال ۱۳۸۲ با انتخاب او بهعنوان پرستار نمونه کشوری مورد تقدیر قرار گرفت و لوح تقدیر خود را از دکتر مسعود پزشکیان، وزیر وقت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، دریافت کرد.
شهید رستمخانی در سال ۱۳۷۸ ازدواج کرد و زندگی مشترک خود را با همسری از خانوادهای متدین و فرهنگی آغاز کرد. ثمره این زندگی، دو فرزند به نامهای «نیلوفر» و «آرمان» بود.
او از سال ۱۳۸۴ خدمت خود را در مرکز فوریتهای پزشکی ادامه داد و سالها در کنار مردم ایلام به ارائه خدمات درمانی پرداخت. در سالهایی که استان ایلام میزبان خیل عظیم زائران حضرت اباعبدالله الحسین (ع) بود، شهید رستمخانی نیز در صف خدمتگزاران زائران قرار گرفت و بهعنوان پرستار، به عاشقان و دلدادگان حسینی خدمترسانی کرد.
با شیوع ویروس کرونا، بار دیگر جلوهای از روحیه ایثار و فداکاری او نمایان شد. شهید رستمخانی در بخش روانپزشکی مردان بیمارستان شهید مصطفی، با صبر و دلسوزی در کنار بیماران مبتلا به کرونا حضور یافت و همچون سالهای گذشته، خدمت به بیماران را بر آسایش و سلامت خود ترجیح داد.
سرانجام در بیستم مردادماه سال ۱۴۰۰، خود نیز به بیماری کرونا مبتلا شد. پس از انجام آزمایشهای لازم، از جمله آزمایش PCR و سیتیاسکن ریه و با تشخیص پزشک معالج، دوران قرنطینه و درمان او آغاز شد.
او حدود ۲۰ روز با بیماری مبارزه کرد؛ اما سرانجام پس از تحمل رنج فراوان و با وجود تلاش پزشکان و همکاران برای نجات جانش، در غروب سهشنبه نهم شهریورماه سال ۱۴۰۰ دعوت حق را لبیک گفت و به مقام والای شهادت نائل آمد.
پیکر مطهر این شهید والامقام در گلزار شهدای ایلام به خاک سپرده شد؛ تا نام و یاد پرستاری که روزی در سنگرهای دفاع از وطن ایستاد و سالها در سنگر خدمت به مردم و بیماران تلاش کرد، برای همیشه در تاریخ ایثار و فداکاری این سرزمین ماندگار بماند.
شهید جهاندار رستمخانی رفت، اما روایت زندگیاش همچنان زنده است؛ روایتی از مردی که از جبهه دفاع از وطن تا سنگر سلامت، یک حقیقت را دنبال کرد: خدمت به مردم، حتی به بهای جان.
روح بلندش شاد و راه پرافتخار او پررهرو باد.
انتهای پیام/
