شهید افشار امیری؛ پاسداری که راه برادر شهیدش را تا شهادت ادامه داد

به گزارش نوید شاهد کردستان، شهید افشار امیری، فرزند رجب، در چهارم دی‌ماه سال ۱۳۶۹ در روستای یغباسی از توابع بخش مرکزی شهرستان کامیاران، در خانواده‌ای انقلابی، ولایت‌مدار، ساده و سنتی دیده به جهان گشود. وی فرزند آخر خانواده بود و پدرش از یادگاران هشت سال دفاع مقدس و از جانبازان سرافراز دوران دفاع مقدس به شمار می‌رفت.

افشار دوران ابتدایی و راهنمایی تحصیلی خود را در زادگاهش و در مدرسه شهید رضایی گذراند و برای ادامه تحصیل به دبیرستان امام خمینی (ره) شهرستان کامیاران رفت و موفق به اخذ دیپلم شد.

پس از پایان دوران دبیرستان، با توجه به ارادت قلبی به نظام مقدس جمهوری اسلامی، علاقه فراوان به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و با تأسی از پدر و برادران بزرگ‌تر خود، در تاریخ ۲۶ دی‌ماه ۱۳۹۰ به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد و لباس مقدس پاسداری را بر تن کرد.

ادامه راه برادر شهید

دو سال پس از آغاز خدمت شهید افشار امیری، در هفتم اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۹۳، برادر بزرگ‌ترش، شهید شیرزاد امیری که در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مشغول به خدمت بود و در سپاه سقز مسئولیت فرماندهی حوزه مقاومت ایرانخواه را بر عهده داشت، در حین انجام مأموریت به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

شهادت برادر، نه‌تنها از اراده و انگیزه افشار برای خدمت نکاست، بلکه عزم او را برای ادامه راه برادر شهیدش استوارتر کرد. پس از شهادت شیرزاد، افشار با عزمی راسخ‌تر از گذشته در راستای برقراری امنیت پایدار در منطقه عملیاتی شاهو و پایگاه‌های مستقر در ارتفاعات شاهو به انجام وظیفه پرداخت و مسیر پرافتخار برادر شهیدش را ادامه داد.

 ازدواج ساده و تشکیل خانواده

شهید افشار امیری در سال ۱۳۹۳، پیش از شهادت برادرش شیرزاد، از دختر دایی خود، سیده هانیه سالاری، خواستگاری کرد و این ازدواج بدون تشریفات و تجملات انجام شد.

ثمره این زندگی مشترک، دختری به نام آوا بود که در ۱۵ تیرماه سال ۱۴۰۱ متولد شد و یادگار ارزشمند شهید برای خانواده باقی ماند.

افشار در طول زندگی شخصی و دوران خدمت، فردی خوش‌خلق، خوش‌برخورد، منظم، متدین و پایبند به قوانین و مقررات بود و به دلیل اخلاق نیکو و رفتار شایسته، در میان هم‌رزمان، دوستان و بستگان زبانزد بود.

 عشق به امام حسین (ع)

یکی از ویژگی‌های بارز شهید افشار امیری، ارادت عمیق و قلبی او به حضرت اباعبدالله الحسین (ع) و یاران باوفایش بود.

در نخستین سفر زیارتی خود به کربلای معلی که به همراه خانواده انجام داد، کفنی را که با دعای جوشن کبیر متبرک شده بود، به همراه برد یمانی برای خود تهیه کرد و در همان سفر، هنگام زیارت بارگاه ملکوتی حضرت امام حسین (ع)، آن را متبرک کرد.

شهید افشار امیری وصیت کرده بود که پس از شهادت، با همان کفن به خاک سپرده شود؛ وصیتی که بیانگر عمق ارادت و دلدادگی او به سید و سالار شهیدان بود.

شهادت در راه دفاع از وطن

سرانجام پس از حدود ۱۴ سال خدمت صادقانه، مجاهدت و رشادت در راه دفاع از نظام مقدس جمهوری اسلامی و تأمین امنیت منطقه، شهید افشار امیری در تاریخ ۱۴ اسفندماه ۱۴۰۴، حدود ساعت ۱۲ ظهر، در جریان حملات دشمن و در منطقه گشکی، مورد اصابت ترکش قرار گرفت.

این شهید والامقام در حالی که روزه‌دار بود، بر اثر اصابت ترکش به ناحیه سر به شدت مجروح شد و پس از انتقال به بیمارستان سینا شهرستان کامیاران، بر اثر شدت جراحات وارده به فیض عظیم شهادت نائل آمد.

شهید افشار امیری با شهادت خود به برادر شهیدش، شیرزاد امیری، پیوست و پس از سال‌ها مجاهدت و خدمت، آرام گرفت.

پیکر مطهر این شهید والامقام در میان حضور گسترده و باشکوه مردم، مسئولان، اعضای شورای تأمین، نیرو‌های نظامی و انتظامی، ائمه جمعه و جماعت، خانواده‌های معظم شهدا و ایثارگران، کارکنان ادارات و دستگاه‌های اجرایی، بنیاد شهید و امور ایثارگران، صداوسیمای کردستان، نمایندگان مجلس شورای اسلامی و مردم فهیم و انقلابی روستای یغباسی تشییع و در جوار آرامگاه ابدی برادر شهیدش در زادگاهش، روستای یغباسی، به خاک سپرده شد.

 یادگار ماندگار یک شهید

شهید افشار امیری در طول ۱۴ سال خدمت، زندگی خود را وقف دفاع از امنیت و آرامش مردم کرد و در نهایت نیز جان خود را در همین مسیر فدا کرد.

امروز نام و یاد او در کنار برادر شهیدش، شیرزاد امیری، در تاریخ پرافتخار شهدای استان کردستان و شهرستان کامیاران ماندگار شده است؛ دو برادر که هر دو لباس خدمت و پاسداری بر تن کردند و سرانجام در راه دفاع از ارزش‌ها، امنیت و آرمان‌های انقلاب اسلامی به شهادت رسیدند.