یادداشت/ عشق‌بازی با واژه‌ها در حریم ایثار

به گزارش نوید شاهد گلستان، هفدهم مردادماه، روز خبرنگار، فرصتی مغتنم برای بازخوانی معنای «روایتگری» است. خبرنگاری، در تعریف کلاسیک خود، یعنی نقل رویداد؛ اما در قامت یک خبرنگار در حوزه ایثار و شهادت، این تعریف رنگ و بویی دیگر می‌گیرد. اینجا خبرنگار فقط «گزارشگر اتفاق» نیست، بلکه «امانت‌دار یک حماسه» است. قلمی که در حوزه دفاع مقدس و فرهنگ شهادت می‌چرخد، تنها بر کاغذ نمی‌نویسد، بلکه بر صفحه دل‌ها حکاکی می‌کند تا غبار فراموشی بر چهره‌ی ارزش‌ها ننشیند.
امروز، در این روز فرخنده، باید با خود بیندیشیم که در «نوید شاهد» چه رسالت سنگینی بر دوش داریم. در دورانی که هجمه‌های رسانه‌ای سعی در وارونه‌سازی حقایق و کم‌رنگ کردن جلوه‌های غیرت و مردانگی دارند، خبرنگار حوزه‌ی شهادت، افسر خط‌مقدم «جهاد تبیین» است.
کار ما در این حوزه، از جنس «نور» است؛ ما با کلماتمان، چراغ راه آیندگان را روشن نگه می‌داریم. وقتی پای صحبت همسران شهدا می‌نشینیم، وقتی خاطرات مادری صبور را روی کاغذ می‌آوریم، یا وقتی از «مشایه» و پیاده‌روی اربعین می‌نویسیم، در واقع داریم یک قطعه از بهشت را به زمین می‌آوریم. ما راوی کسانی هستیم که از «من» گذشتند تا «ما» باقی بمانیم.
خبرنگاری در حوزه ایثار، بیش از آنکه یک حرفه باشد، یک «عشق‌بازی» است. هنری است که نیاز به دلی صبور و گوشی شنوا دارد. ما باید بتوانیم بغض‌های فروخورده‌ی یک همسر شهید را به جملاتی تبدیل کنیم که جهانی را به لرزه درآورد. ما باید بتوانیم «انتظار»، «دلتنگی» و «عظمت» را در قالب واژگان بگنجانیم.
شاید در هیاهوی اخبار روزانه، گزارش‌های ما کمتر دیده شوند، اما حقیقت این است که ما در حال ثبت «هویت» یک ملت هستیم. ما حافظان «خون‌های ریخته شده» هستیم؛ خون‌هایی که درخت انقلاب را آبیاری کردند. اگر قلم ما نلغزد و صادقانه روایت کند، آنگاه می‌توان گفت که ما نیز در پاداش شهدا شریک خواهیم بود؛ چرا که به تعبیر امام صادق (ع): «نوشته‌های دانشمندان (راویان)، برتر از خون شهیدان است»، چون قلم، راه شهادت را زنده نگه می‌دارد.
امروز، در این روز مبارک، یاد می‌کنیم از تمام قلم‌های متعهدی که در این مسیر، صیقل خورده‌اند. یاد می‌کنیم از شهدای رسانه که خود، هم قلم بودند و هم خون؛ هم راوی بودند و هم شهید.
انتهای پیام/