زندگینامه شهید «احمد همتی طائمه»
روایت سربازی که جراحت شیمیایی هم مانع پروازش نشد
شهید «احمد همتی طائمه»، رزمندهای که دفاع از وطن را بر آسایش مقدم دانست و پس از مجروحیت در عملیات فاو، با تنی مجروح به میدان نبرد بازگشت تا در عملیات کربلای۱ به وصال حق برسد.
به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ، شهید «احمد همتی طائمه» فرزند ابراهیم و گلدسته در سال ۱۳۴۴ در خانوادهای مومن و معتقد در تهران دیده به جهان گشود. او دوران کودکی و نوجوانی خود را با تربیت در محیطی مذهبی سپری کرد و تحصیلات ابتدایی و راهنمایی خود را در شهر تهران به پایان رساند. احمد با ورود به دوران جوانی و همزمان با پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی در سال ۱۳۵۷، تحصیلات متوسطه خود را تا سال دوم دبیرستان ادامه داد و در کنار آن، به امر کارگری مشغول شد تا نانآور حلال برای خانواده باشد.
با آغاز جنگ تحمیلی و تهاجم دشمن به میهن اسلامی، روح بلند و آزادهاش تاب نماندن نداشت. او تحصیل و کار را رها کرد تا به تکلیف الهی خود یعنی دفاع از اسلام و وطن لبیک بگوید.
شهید «احمد همتی طائمه» ابتدا به عضویت بسیج مستضعفین درآمد و پس از مدتی حضور فعال در جبههها، با ایمان و شجاعتی مثالزدنی، به عضویت رسمی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد و در لشکر خطشکن سپاه سازماندهی شد.
او در عملیاتهای متعددی دوشادوش همرزمانش در برابر دشمن ایستاد. در بهمنماه سال ۱۳۶۴ در منطقه فاو، بر اثر حملات ناجوانمردانه شیمیایی دشمن مجروح شد و برای مداوا به پشت جبهه بازگشت. اما عشق به جهاد و بیقراری برای پیوستن به قافله شهدا، اجازه نداد تا بهبودی کامل را در بستر بیماری سپری کند؛ لذا پیش از التیام کامل جراحات، با جسمی مجروح، اما روحی سرشار از ایمان، دوباره به میدانهای نبرد بازگشت.
سرانجام در عملیات ظفرمند «کربلای ۱» که با هدف آزادی شهر مهران آغاز شده بود، احمد همتی طائمه در سیزدهم تیرماه سال ۱۳۶۵ به آرزوی دیرینهاش رسید و با لبیک به ندای حق، به کاروان شهدای کربلا پیوست.
مزار او در قطعه ۵۳ گلزار شهدای بهشت زهرای تهران واقع است.
