جنگ را رها نکنید؛ مسئله اصلی، حفظ راه شهداست

به گزارش نوید شاهد آذربایجان شرقی، شهید محمد رضازاده پیرلری سی‌ام اسفند ۱۳۳۸، در شهرستان آذرشهر به دنیا آمد. پدرش اسماعیل، کشاورز بود و مادرش کبرا نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. بیست‌ونهم تیر ۱۳۶۴، در جزیره مجنون عراق، بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار وی در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

در متن وصیت‌نامه این شهید بزرگوار می‌خوانیم:

بسم رب الشهداء و الصدیقین»

«وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ»

با نام پروردگار یکتا، با درود به آن مهتاب روشنی‌بخش (حضرت ولی‌عصر) و سلام بر لاله‌های زیبای گلستان اسلام، وصیت خویش را آغاز می‌کنم:

پروردگارا! مرا ببخش از اینکه بنده شایسته و بایسته‌ای نبودم و نتوانستم در این دنیای فانی، حق بندگیت را ادا نمایم. هرچه تو فرمودی، نتوانستم به جای آورم و در پی هوا و هوس‌های نفسانی رفتم و شیطان مرا فریفت. ای خدای رحمان، رحمتی از رحمت بی‌کرانت بر من عطا کن؛ چرا که در برابر عظمت تو ذلیل و درمانده‌ام و نمی‌دانم چگونه پاسخگوی اعمال خویش باشم تا از من درگذرند. تو از چمنزار هستی، گل‌ها را چیدی؛ آن دوست‌داشتنی‌ها را به سوی خود خواندی، آن‌ها به معشوقشان رسیدند، از زندان فانی گریختند و نجات الهی شامل حالشان شد.

ای مردم! آیا می‌دانید برای چه هدفی آفریده شده‌اید؟ و آیا می‌دانید که این دنیا فانی است و خانه ابدی ما جای دیگری است؟ پس برای آخرت خود اندوخته‌ای فراهم کنید. بدانید که قیامت، روزی است که خداوند همه خلایق از گذشتگان و آیندگان را برای حساب و جزای اعمالشان گرد می‌آورد؛ در حالی که همگی خاضع و فروتن هستند. پس نیکوتر و خوشحال‌تر از همه، کسی است که برای ثابت نگه داشتن قدمش، مکانی تهیه نموده و برای آسایش خود محلی فراهم آورده باشد تا از سختی‌ها، اضطراب و نگرانی آن روز برهد.

سعی کنید در صراط مستقیم حرکت کنید و همواره در پی جلب رضایت خداوند باشید؛ بدانید هر کاری که موجب رضایت خداوند باشد، آن صحیح است (حتی غذا خوردنتان). حق با آن پیر جماران است؛ دنباله‌روی او باشید تا از رهنمودهای پیامبرگونه‌اش بهره‌مند شوید؛ چرا که هدایتی است برای رهروان عشق، از کربلا گرفته تا کربلایی دگر. ادامه راه شهدا، خواست خودِ شهداست و ادامه دادن راه آنان، لبیک گفتن به حسینِ زمان است. ما می‌دانیم که اسلحه هر شهید ما ۳۶ میلیارد مشتری دارد و یقین است که سلاحی از شهیدی بر زمین نخواهد ماند.

جنگ را رها نکنید که مسئله اصلی، جنگ است. «كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَّكُمْ وَعَسَى أَن تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ». این دنیا امتحان است و باید با نمره قبولی وارد خانه ابدی شد. «وَلَنَبْلُوَنَّكُم بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِینَ الَّذِینَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِیبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ».

امام را دعا کنید که وجود ایشان نعمتی است فراتر از لیاقت ما که خداوند رحمان عطا کرد. آنان که از اسلام روی‌گردانند، در تشییع جنازه‌ام شرکت نکنند. مرا در کنار شهدا دفن کنید و با لباس‌های رزم (که کفن ماست) به خاک بسپارید.

انتهای پیام/