دریادار تکاور جانباز ناصر سرنوشت، از بازماندگان ناوچه پیکان، در گفتگو با نوید شاهد با تشریح ابعاد عملیات مروارید، از انهدام نیروی دریایی عراق در هفتم آذر ۱۳۵۹، نقش تعیینکننده نیروی دریایی در قطع صادرات نفتی دشمن و مقاومت مثالزدنی نیروی دریایی و هوایی ارتش چمهوری اسلامی ایران در حفظ جزیره خارک سخن گفت.
دریادار تکاور ناصر سرنوشت، از بازماندگان ناوچه پیکان، در گفتگو با خبرنگار نوید شاهد، با اشاره به عملیات مروارید، این عملیات را نقطه عطفی در تاریخ دفاع مقدس و نبردهای دریایی ایران دانست و گفت: در این عملیات، چهار ناوچه عراقی، دو ناو نیروبر و دیگر شناورهای اعزامی دشمن، با همکاری نیروی دریایی و تیزپروازان نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران هدف قرار گرفتند و منهدم شدند.
وی با تجلیل از خلبانان نیروی هوایی، از شهید عباس دوران، شهید حسین خلعتبری، شهید هوشنگ صدیق و دیگر خلبانان شجاع یاد کرد و افزود: «اگر بخواهم نام همه این عزیزان را ببرم، کلام قاصر است. آنها با رشادت خود، نیروی دریایی عراق را در هفتم آذر ۱۳۵۹ بهطور کامل از صحنه نبرد خارج کردند.»
سرنوشت با بیان اینکه عملیات مروارید مسیر جنگ را در خلیج فارس تغییر داد، اظهار کرد: «در این عملیات، صادرات دشمن متوقف شد و عراق تا پایان جنگ دیگر نتوانست از ظرفیت دریایی خود مانند گذشته استفاده کند.»
این فرمانده دوران دفاع مقدس با اشاره به مأموریتهای گسترده نیروی دریایی در سالهای جنگ گفت: «گشتهای دریایی، اسکورت کاروانهای تجاری و انتقال تجهیزات، آذوقه و سوخت از بندرعباس به بندر ماهشهر و بندر امام، از مهمترین مأموریتهایی بود که امکان اجرای عملیاتهای زمینی را فراهم میکرد.»
وی ادامه داد: «پیش از هر عملیات، دستکم ۲۰ روز برای تأمین نیازهای لجستیکی برنامهریزی میشد. تانکها به گازوئیل، هواپیماها به سوخت و یگانهای رزمی به تجهیزات نیاز داشتند و این وظیفه نیروی دریایی بود که این امکانات را با وجود تهدیدهای مداوم به مقصد برساند.»
سرنوشت با اشاره به حملات گسترده عراق علیه جزیره خارک تصریح کرد: «پس از عملیات مروارید، رژیم بعث بیش از دو هزار بار جزیره خارک را هدف حملات هوایی قرار داد، اما با وجود این حجم از بمباران، صادرات نفت ایران حتی یک روز هم متوقف نشد و نفتکشها با اسکورت نیروی دریایی مأموریت خود را انجام میدادند.»
وی افزود: «ناوشکنها، شناورها و دیگر یگانهای دریایی بارها در این مأموریتها هدف حملات دشمن قرار گرفتند، اما حضور نیروی دریایی در خلیج فارس تا پایان جنگ ادامه یافت و جمهوری اسلامی ایران توانست امنیت خطوط مواصلاتی دریایی خود را حفظ کند.»
این بازمانده ناوچه پیکان، موفقیتهای نیروی دریایی را حاصل تلاش مجموعهای از نیروهای تخصصی از جمله تکاوران، غواصان، خدمه شناورها، زیردریاییها و یگانهای پشتیبانی دانست و گفت: «در کنار همه این نیروها، نباید از نقش خانوادهها غافل شد؛ خانوادههایی که سالها با اضطراب چشمانتظار بازگشت عزیزانشان از مأموریتهای دریایی بودند.»
سرنوشت با تأکید بر نقش خانوادههای رزمندگان خاطرنشان کرد: «مادران، همسران و فرزندان رزمندگان با صبر و ایثار خود، پشتوانه واقعی نیروهای مسلح بودند. اگر آنها این استقامت را نداشتند، بسیاری از این موفقیتها نیز رقم نمیخورد.»
وی در پایان با گرامیداشت یاد شهدای نیروی دریایی گفت: «شهدای ما با نثار جان خود، بقای کشور را تضمین کردند. بسیاری از همرزمانم را با چشمان خود دیدم که به شهادت رسیدند، اما میراث آنان عزت، امنیت و اقتداری است که امروز از آن سخن میگوییم. ایثار این مردان در هیچ واژهای نمیگنجد و جنایتهای رژیم بعث علیه ملت ایران نیز هرگز از حافظه تاریخ پاک نخواهد شد.»