آخرین بوسه پدر بر تابوت کوچک
چند دقیقه است به این عکس خیره مانده ام و هنوز نتوانسته ام از آن عبور کنم هر بار که چشمم را از روی تصویر بر می دارم دوباره همان بوسه پدر مرا به خودش برمی گرداند. دلنوشته ای با قلم مریم بالوی فیلی برای دختری که هر بار پدر از در وارد می شد همه ی دنیا برایش در آغوش همان مرد خلاصه می شد حالا همان پدر به جای آنکه دخترش را روی شانه هایش بنشاند تابوت کوچکش را می بوسد.
به گزارش نوید شاهد ایلام؛ پدری که سرش را روی تابوت دختر چهارده ماهه اش گذاشته دیگر چیزی برای گفتن ندارد بعضی غم ها زبان آدم را می گیرند فقط اشک می ماند و بوسه ای که هیچ پدری نباید تجربه اش کند.
این عکس را به راحتی نمی شود دید به دختری فکر می کنم که فقط چهارده ماه داشت چهارده ماه مگر چقدر از عمر است هنوز کفش های کوچکش کهنه نشده بود هنوز بابا را با آن زبان کودکانه اش خوب ادا نمی کرد هنوز هر بار که پدر از در وارد می شد همه ی دنیا برایش در آغوش همان مرد خلاصه می شد حالا همان پدر به جای آنکه دخترش را روی شانه هایش بنشاند تابوت کوچکش را می بوسد.
این تصویر را هیچ واژه ای تاب نمی آورد هر بار که به این عکس نگاه می کنم به بی رحمی کسانی فکر می کنم که پشت میزهای قدرت می نشینند و با یک تصمیم هزاران خانه را عزادار می کنند هزاران کودک معصوم هزاران انسان بی گناه.
ظلم برای این پدر و این کودک معصوم خوابیده در تابوت و پدران داغدار از همان لحظه ای آغاز شد که دخترش و هزاران دختر بی گناه پرپر شدند هیچ قدرتی آن قدر بزرگ نیست که بتواند برای همیشه از این ظلم بگریزد.
امروز نام ننگین آمریکای جنایتکار و اسرائیل کودک کش در تاریخ به عنوان منفورترین کشورها ثبت شده و کودکان بی پناه و انسان های بی گناه روزی تقاص این خون ها را از این کشورها و همدستانشان خواهند گرفت همچنین در حافظه ی مردم دنیا نتانیاهو و ترامپ دو جانی خطرناک اند که روزی باید پاسخگوی این همه ظلم باشند و بدترین مجازات را ببینند.
زهرا جان تو دختر کوچک ایرانی، حالا دیگر تنها نیستی در کنار مادر و پدربزرگت رهبر شهید انقلاب آرام گرفته ای همان پدربزرگی که محبتش به کودکان را همه دیده بودند لبخندش با دیدن بچه ها رنگ دیگری می گرفت و مهرش بر دل همه می نشست.
انتهای پیام/
