آخرین اخبار:
کد خبر : ۶۲۳۲۷۰
۱۰:۳۳

۱۴۰۵/۰۴/۰۳

چهارم تیرماه روزِ حماسه‌آفرینیِ دلاورمردانِ دیارِ فارس / عروج ۲۵۰ پروانه در جزیره مجنون

سیدرضا متولی، محقق و روایتگر دفاع مقدس در یادداشتی درباره چهارم تیرماه؛ روز ایثار و مقاومت استان فارس چنین نوشت: «چهارم تیرماه، نه یک روز در تقویم که زخمی کهنه بر پیکر زمانه‌ست؛ زخمی که هر سال در این هوای داغ تیرماه، تازه‌تر از همیشه می‌تپد. روزی که آسمانِ خون‌بار مجنون، ناگهان به کامِ ۲۵۰ پروانه‌ی فارس، آتش شد و زمین...» متن کامل یادداشت را در نوید شاهد بخوانید.


چهارم تیرماه روزِ حماسه‌آفرینیِ دلاورمردانِ دیارِ فارس / عروج ۲۵۰ پروانه در جزیره مجنون

به گزارش نوید شاهد فارس، سیدرضا متولی محقق و روایتگر دفاع مقدس در یادداشتی درباره چهارم تیرماه؛ روز ایثار و مقاومت استان فارس که یادآور حماسه‌آفرینی ۲۵۰ دلاورمرد در جزیره مجنون است، چنین نوشت:

چهارم تیرماه، نه یک روز در تقویم که زخمی کهنه بر پیکر زمانه‌ست؛ زخمی که هر سال در این هوای داغ تیرماه، تازه‌تر از همیشه می‌تپد. روزی که آسمانِ خون‌بار مجنون، ناگهان به کامِ ۲۵۰ پروانه‌ی فارس، آتش شد و زمین، چشم به آسمان دوخت تا ببیند چگونه «راست‌قامتان مجنون» این سرزمین، قامتِ استوار عشق را با بال‌های سوخته‌ی خود، به تماشای ملائک می‌نشانند.

ای فارس! که چه زیبا فرمود امام شهید،‌ ای مهدِ دین، حماسه و هنر. چه پُرشکوه‌تر از این که برگِ دفترِ ایثار تو، با خونِ ۲۵۰ فرزندِ رشیدت رقم خورد؟ آنها که نه در میدانِ رزمِ خاکی، که در اوجِ آسمان، تن به شهادت سپردند تا ثابت کنند که دیوانگیِ عشق به وطن و ولایت، هیچ مرزی نمی‌شناسد.
راست‌قامتانِ مجنونِ دیارِ ما، کسانی بودند که وقتی آتشِ دشمن، بال‌هایشان را نشانه گرفت، حتی برای یک لحظه، عقلِ خاکیِ ماندن را به پشتِ پا زدند و عاشقانه‌تر از همیشه، در آغوشِ آتش، آرامشِ ابدیِ پرواز را یافتند.

مگر می‌شود از ایثارِ مردمانِ فارس نوشت و قلم، مغرورِ شکستن نشود؟ مگر می‌شود از آن همه استقامت سخن گفت و دل، اسیرِ حسرتِ نبودنشان نشود؟
بیش از ۲۵۰ خورشید که یک‌جا در افق، غروب کردند، اما نورش را در چشم‌هایِ فرزندانِ این دیار جاودانه ساختند.
آنها رفتند تا به ما بیاموزند که مقاومت، فقط ماندن در سنگر نیست؛ گاهی بزرگ‌ترین ایستادگی، درست در اوجِ پرواز و در دلِ سفری بی‌بازگشت معنا می‌شود.

امروز، دشت‌های سرسبز فارس، سوگوارِ ۲۵۰ ستاره‌ی پراز نورند. کوچه‌هایِ شیراز و خیابان‌هایِ آباده، نیریز و...، بویِ بهارِ نارنجِ شهادت می‌دهند.

یادتان گرامی،‌ای راست‌قامتانِ مجنونی که با خونِ پاکتان، بر تارکِ تاریخ این سرزمین، پرچمی از عزت برافراشتید که هرگز به باد نمی‌رود. روحِ بلندتان، قرینِ رحمتِ حق، و راهِ پُرفروغتان، همواره پررهرو باد؛ به ویژه برای شما‌ای مردمِ غیورِ فارس که سربلندیِ امروزِ ایران، مدیونِ دیروزِ پرشکوه شماست.

انتهای متن/


گزارش خطا

ارسال نظر
طراحی و تولید: ایران سامانه