راه ما همان راه امام حسین (ع) است

به گزارش نوید شاهد شهرستان‌های استان تهران، شهید «ابوالفضل شیرازی‌زاده»، یادگار قاسم و منور یکم دی ۱۳۴۱ در شهرستان ورامین چشم به جهان گشود. او تا اول متوسطه در رشته ادبیات درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. بیست و هشتم مهر ۱۳۶۲، در بانه توسط نیرو‌های عراقی بر اثر اصابت ترکش به سر به شهادت رسید. پیکر او را در امامزاده علی روستای جعفرآباد تابعه زادگاهش به خاک سپردند.

قسمت دوم وصیت‌نامه شهید «ابوالفضل شیرازی‌زاده» را در ادامه مرور می‌کنیم:

با سلام به پیشگاه امام زمان (عج) و نایب بر حقش امام امت خمینی بت شکن و ملت قهرمان و شهیدپرور ایران و پدر و مادر عزیزم و خواهران و برادران مهربانم و کلیه خویشان و اقوام.

ضمناً نمی‌دانم چند لحظه یا چند ساعت یا چند روز دیگر به عملیات‌مان باقی مانده است و من لازم دانستم چند کلمه‌ای را به عنوان وصیت و یادگار برایتان بنویسم و از شما خانواده عزیز و دیگر بستگانم می‌­خواهم که در شوگ من ناله و زاری نکنند و مرا ناکام نخوانند، زیرا چه کامی بهتر از شهادت در راه خداست که فقط نصیب بندگان پاک و خالصش می‌شود، زیرا که من امانتی پیش شما بودم و این امانت باید به صاحب خودش که خدای بزرگ است برگردد.

این نصیحت را از برادر کوچکتر خود بشنوید که پشت امام را خالی نگذارید، چون راه او راه حسین(ع) است و راه حسین(ع) راه خداست که برای ما انتخاب کرده است و باری‌ ای مسلمانان و‌ ای عزیزانی که پشت جبهه را تقویت می­‌کنید.

امام را فراموش نکنید و به رهنمود‌های او گوش کنید و قلب این بزرگوار را نرنجانید که خداوند بزرگ شما را نخواهد بخشید و ضمناً اگر من شهید شدم و این افتخار نصیب من شد مرا هر جایی که پدرم خواست به خاک بسپارند و از شما برادران و پدر عزیزم می­‌خواهم که علی‌اکبروار و از مادرم و خواهرانم می‌خواهم که زینب‌وار دنباله‌رو راه شهید خود باشید.

ضمناً از شما پدر و مادر عزیزم، خواهران و برادران عزیزم می‌خواهم که مرا حلال کنید و راهم را ادامه دهید؛ و از خانواده عمویم می‌خواهم که مرا ببخشید.

در پایان از خدای بزرگ می­‌خواهم که برای تمام خانواده‌های شهیدپرور ایران صیر و طاقت عنایت فرماید انشاالله.

والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته.

انتهای پیام/