امانتی برای علی‌جان، سفارشی برای پدر

به گزارش نوید شاهد آذربایجان شرقی، شهید اباذر خیری یازدهم تیرماه ۱۳۳۹، در روستای آخوند قشلاق از توابع شهرستان بناب به دنیا آمد. پدرش عبدالله کشاورز بود و مادرش حبیبه نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. یازدهم خرداد ۱۳۶۰، در رودخانه دیزج دال یری، دهلران، بر اثر غرق شدن به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای امام حسن (ع) شهرستان زادگاهش واقع است.

آنچه می‌خوانید، وصیت‌نامه شهید گرانقدر اباذر خیری است؛ سخنانی برخاسته از دل، ایمان و عشق به خدا، امام و خانواده.

بسمه تعالی

عمه‌زاده عزیزم، علی جان؛

این وصیت‌نامه را به انضمام، به خدمت شما در شهربانی هشترود می‌فرستم تا اتمام خدمت مقدس سربازی، پیش شما به عنوان امانت باقی بماند. زمانی که خدمت را تمام کردم، از شما تحویل می‌گیرم؛ اگر شهید شدم، تحویل دهید به پدرم.

اما پدرم را تنها نگذارید؛ چون پدرم به جز من پسر بزرگتر ندارد. دو تا برادر کوچک دارم، آنان نمی‌توانند حافظ پدرم و مادرم باشند. علی جان! شما مواظب پدرم باشید.

اکنون شهادت من برای خودم آشکار شده؛ چون دوست من به نام «عزیز» شربت شهادت نوشید. بعد از عزیز، زنده ماندنم برای من حرام شده است؛ به علت اینکه بسیار دوستش داشتم. روزی که عزیز شهید شده، لب به آب و غذا نزدم. این چند خط وصیت را در منطقه جنگی به شما می‌نویسم.

پرچمی که عزیز به زمین گذاشته، اکنون من برداشتم. تا زمانی که من زنده هستم، اجازه نمی‌دهم به خون آغشته شود؛ اما بعد از من، پرچمی که به زمین انداختم، زمانی این کار را انجام می‌دهم که بی‌جان شدم. آن موقع شما پرچم را بر سر این امت به استقرار درآورید. امام امت را تنها نگذارید؛ امام است که اسلام را از نیستی به هستی درآورده. پشتیبان حضرت ولی‌عصر، امام است؛ چون امام راهی که حضرت قائم رفته را دنبال فرموده، پس اسلام را امام زنده نموده است.

علی جان! مسئله نیست من یا عزیز شهید شدیم یا می‌شویم؛ پس شهید شدن ما برای اسلام مسئله نیست. هزاران مثل من فداي اسلام و امام زمان و امام امت؛ آنان هستند که اسلام را زنده نگهداشته‌اند، پس امام را تنها نگذارید.

آخرین وصیت من به شما این است: امام و پدرم را تنها نگذارید؛ چون کسانی را که من دوست دارم، این دو نفر هستند و یکی هم عزیز است که اکنون از دست دادم.

خداحافظ پدر و مادر و عمه مهربان من.

با تشکر اباذر خیری

انتهای پیام/