سنگری که هر شب برپاست

به گزارش نوید شاهد خراسان رضوی، موکب «خواهران و برادران شهید جهان اسلام» این روز‌ها در میدان سلمان مشهد به محلی برای گردهمایی خانواده‌ها، کودکان و نوجوانان تبدیل شده است. این موکب که فعالیت خود را از ایام جنگ تحمیلی سوم و شب‌های ماه مبارک رمضان آغاز کرد، اکنون به‌صورت مستمر و فراتر از آن ایام به کار خود ادامه می‌دهد.

مسئولیت این موکب را سرکار خانم آرام محرابی، خواهر شهید مدافع حرم حسین محرابی، بر عهده دارد. او با همراهی جمعی از خانواده‌های شهدا و ایثارگران، این فضا را به بستری برای آشنایی نسل جدید با آرمان‌های شهدا، مفهوم مقاومت و دشمن‌شناسی تبدیل کرده است. تصاویر شهدای مدافع حرم و شهدای جبههٔ مقاومت، هدایای شهدایی، کتاب‌های امانی و گفت‌و‌گو‌های چهره‌به‌چهره با مخاطبان، بخشی از برنامه‌های ثابت این موکب است.

خانم محرابی معتقد است این فعالیت‌ها تعطیلی‌بردار نیست؛ چرا که دشمن به‌طور مداوم نسل جوان را هدف گرفته و تربیت سربازان امام زمان (عج) رسالتی است که لحظه‌ای توقف در آن روا نیست. در گفت‌وگویی که پیش رو دارید، این خواهر شهید از انگیزه‌هایش برای برپایی این موکب، شیوهٔ جذب کودکان و نوجوانان، خاطرهٔ برادر شهیدش و پیامی که برای جوانان ایران اسلامی دارد، سخن می‌گوید.

نوید شاهد خراسان رضوی: لطفاً خودتان را برای مخاطبان نوید شاهد معرفی بفرمایید.

خانم محرابی: بسم الله الرحمن الرحیم. آرام محرابی هستم، خواهر شهید مدافع حرم حسین محرابی از سپاه کربلا. در حال حاضر مسئول کانون خواهران و برادران شهدای جهان اسلام و نایب‌رئیس پیام آوران ایثار خراسان رضوی هستم.

نوید شاهد: موکب «خواهران و برادران شهید جهان اسلام» از چه زمانی و چگونه شکل گرفت؟

خانم محرابی: فعالیت ما از شب‌های اول شهدا و با برپایی یک موکب آغاز شد. بعد از آن به میدان سلمان آمدیم؛ هم به منزلمان نزدیک بود و هم موقعیت مناسبی داشت. از همان زمان تا امروز، هر شب از ساعت هشت و نیم تا یازده شب اینجا مستقر هستیم و برنامه داریم. نکتهٔ مهم این است که فعالیت ما فقط مختص ماه رمضان نبوده و پس از آن هم ادامه پیدا کرده است.

نوید شاهد: چه انگیزه‌ای باعث شد این موکب را راه‌اندازی کنید؟

خانم محرابی: در آن تجمعات شبانه احساس کردم جای یک کار فرهنگی هدفمند برای کودکان خالی است. معمولاً بچه‌ها را به مهدکودک می‌بردند و صرفاً یک نقاشی جلویشان می‌گذاشتند؛ فرصت چندانی برای انتقال مفاهیم عمیق‌تر وجود نداشت. از طرفی مادرها هم گاهی پرچم‌گردانی می‌کردند، اما ظرفیت بچه‌های دههٔ نودی بسیار بیشتر از این‌هاست. من حس کردم می‌شود روی این نسل سرمایه‌گذاری کرد. به همین دلیل شروع کردیم به صحبت کردن با بچه‌ها. مادرانی که در خیابان بودند بچه‌هایشان را جلوی موکب می‌آوردند و من هم به بچه‌ها هدیه می‌دادم.

خاطرهٔ جالبی برایتان تعریف کنم؛ بچه‌ای بود که اصلاً نمی‌توانست بگوید «مرگ بر آمریکا». من گفتم اگر بگوید به او جایزه می‌دهم. بالاخره یک بار گفت و جایزه گرفت. این جایزه برایش تبدیل به انگیزه شد. الان همان بچه با عشق، نام رهبر عزیزمان را به زبان می‌آورد. ما با یک هدیهٔ شهدایی توانستیم بچه‌ها را با حرم آقا علی بن موسی الرضا(ع)، گنبد امام زمان(عج) و مفهوم خون شهید آشنا کنیم.

نوید شاهد: به نظر شما چه اقداماتی می‌تواند این فعالیت‌ها را مؤثرتر کند؟

خانم محرابی: یکی از مهم‌ترین کارها، گفت‌وگو با مادرانی است که به میدان می‌آیند. قبلاً به دلیل کمبود هدایا با محدودیت مواجه بودیم، اما تصمیم گرفتم از هزینهٔ شخصی خودم هدیه تهیه کنم تا برنامه‌ها متوقف نشود. ببینید، دشمن در فتنه‌های اخیر مدام می‌گفت دهه‌نودی‌ها برگشته‌اند و دیگر پای نظام نیستند. ما می‌خواهیم خلاف این ادعا را ثابت کنیم. بچه‌های ما خیلی بهتر از ما بزرگ‌ترها پای کارند. یک خانمی می‌آمد و می‌گفت «من نمی‌خواهم بیایم»، اما وقتی به میدان سلمان آمد، خودش یکی از شعارهایش این شد: «میدان سلمان سنگر ماست، مشت گره‌کردهٔ رهبر ماست.»

نوید شاهد: دربارهٔ تصاویر شهدایی که در موکب به نمایش گذاشته‌اید توضیح می‌دهید؟

خانم محرابی: حدود بیست روز است که موکب را در میدان سلمان برپا کرده‌ایم. ما تصاویر شهدای مدافع حرم و شهدای جنگ دوازده‌روزه را که به صورت سیاه‌قلم کشیده شده بود، داخل موکب گذاشتیم. تعدادی از قاب‌ها شکسته بود که آن‌ها را تعمیر کردیم. تعدادی از عکس‌ها را هم امانت گرفته بودیم. میز و صندلی هم برای بچه‌ها چیدیم تا بنشینند، ببینند و بدانند که دشمن فقط با نیروهای نظامی کار ندارد، حتی از بچهٔ شیعه هم می‌ترسد. دشمن مدرسه می‌زند چون از بچه‌های ورزشکار و آینده‌دار ما واهمه دارد. حالا که بچه‌های ما مورد حملهٔ دشمن هستند، ما می‌توانیم خیلی راحت به آن‌ها بگوییم: «ببینید مدارستان به خاطر آمریکا و اسرائیل و اغتشاش‌گران اجیرشدهٔ آن‌ها تعطیل شده است.»

حتی کیف‌هایی را که بچه‌ها آورده بودند، به نیابت از بچه‌های میناب در موکب گذاشتیم. کنار کتیبهٔ امام زمان(عج)، کتیبهٔ حضرت زینب(س) و حضرت رقیه(س) را هم نصب کردیم. اینجا وظیفهٔ ماست که نشان دهیم اهل کوفه نیستیم و امام را تنها نمی‌گذاریم. باید ثابت کنیم که چگونه در صحنه حاضریم. درسته که هر شب موکب آمدن، هدیه دادن و پذیرایی خستگی زیادی دارد، اما ما این خستگی را به جان و دل می‌خریم تا برای تربیت سرباز امام زمان(عج) قدمی برداشته باشیم. ما اینجا آمده‌ایم که بگوییم خانواده‌ها چقدر پای کارند. به همهٔ مردم خسته‌نباشید می‌گوییم که با همهٔ خستگی، در سنگر میدان سلمان حاضرند.

نوید شاهد: روزی چند ساعت در موکب فعالیت می‌کنید؟

خانم محرابی: از حدود ساعت هشت شب عکس‌ها و اقلام را می‌آوریم بیرون و تا یازده شب برنامه ادامه دارد.

نوید شاهد: خانوادهٔ خودتان چقدر از این فعالیت‌ها حمایت می‌کنند؟

خانم محرابی: شاید فرصت چندانی نداشته باشند که مستقیماً کمک کنند، اما الحمدلله اذیت نمی‌شوم. اصلاً اذیت شدن در این مسیر هم قشنگ است. مطمئن باشید خودشان هم پیگیر کارها هستند و در حد توان کمک می‌کنند.

نوید شاهد: همسرتان و همراه همیشگی شما در موکب، آقای جعفر آریان، را معرفی می‌کنید؟

خانم محرابی: بله، ایشان آقای جعفر آریان هستند؛ از رزمندگان دوران دفاع مقدس که در آن زمان دو سال شناسنامه‌شان را بزرگ کردند تا بتوانند به جبهه بروند. ایشان جانباز ۵ درصد هستند. موهایشان سفید و دندان‌هایشان ریخته، اما روحیه‌شان هنوز جوان و پای کار انقلاب است. وجود چنین عزیزانی در کنار ما واقعاً مایهٔ دلگرمی است.

نوید شاهد: از برادر شهیدتان، حسین محرابی، برایمان بگویید. چه مسیری ایشان را به شهادت رساند؟

خانم محرابی: داداشم شهید حسین محرابی در سال ۱۳۹۵ با فروختن ماشین شخصی‌اش، ابتدا به لبنان رفت و از آنجا راهی سوریه شد. در حرم حضرت زینب(س)، رئیس فاطمیون مشهد او را دید. چشم‌های درشتی داشت و خیلی پیگیر بود. با اینکه ابتدا فاطمیون گفته بودند «نمی‌فرستیمت»، اما وقتی اصرار و پیگیری او را دیدند، گفتند برگردد مشهد تا ما خودمان به اسم فاطمیون اعزامش کنیم. برگشت و بعد از مدتی دوباره مانند عید غدیر راهی سوریه شد. نهایتاً در روز شهادت آقا علی بن موسی الرضا(ع) شهادتش را از آقا گرفت و به درجهٔ رفیع شهادت نائل شد.

اگر امروز ما در حال فعالیت و کار فرهنگی هستیم، برای این است که از شهدایمان سبقت بگیریم. شهدای ما در فتنهٔ سال ۸۸ حضور داشتند، اما در موقعیت امروز کشور نبودند که بیایند موکب بزنند و این‌طور کار کنند. ما تلاش می‌کنیم تا ان‌شاءالله به فیض شهادت برسیم و اگر روزی شهدا را دیدیم، شرمندهٔ نگاهشان نباشیم.

نوید شاهد: بخش زیادی از مخاطبان نوید شاهد را جوانان تشکیل می‌دهند. برای آن‌ها چه پیامی دارید؟

خانم محرابی: از همهٔ جوانان عزیز، چه در گروه‌های جهادی و چه در فضای مجازی، می‌خواهم که حواسشان به کشورمان باشد و پشت سر رهبر معظم انقلاب بمانند. بدانند که آقا امام زمان(عج) هرچه زودتر ظهور خواهد کرد و این کشور به دست این بزرگواران ساخته خواهد شد. اگر جوانان ما گوش به فرمان آمریکا نباشند و گوش به فرمان رهبر عزیزمان باشند، مطمئناً کشوری داریم که سال‌ها بیمه شده است.

نوجوانان ما الان خوب کار می‌کنند و واقعاً پای کارند. از خانوادهٔ شهدا هم می‌خواهم که به شهدا متوسل شوند. خدا شاهد است ما تمام این موکب را از شهدا داریم؛ هر شب به یک شهید توسل می‌کنیم و از او در این مسیر کمک می‌خواهیم. ما می‌بینیم که بچه‌ها می‌آیند و هدیه‌هامان تمام می‌شود، با اینکه هر شب مثلاً صد هدیه می‌آوریم. حتی پرچم امانی و کتاب امانی می‌آوریم که ببرند و بخوانند. مردم میدان سلمان همه روزه کتاب می‌خوانند تا بیکار نباشند. حتی اگر کسی نیاید، من خودم کتاب را برایش می‌برم و می‌گویم ببینید کدام شهید شما را انتخاب کرده است.

نوید شاهد: و در پایان، اگر سخن ناگفته‌ای مانده، بفرمایید.

خانم محرابی: از همهٔ بزرگواران تقاضا دارم برایم دعای شهادت کنند. خستگی این همه ماه فعالیت فقط با شهادت از تن بیرون می‌رود. شهیدانی که به دست اسرائیل به شهادت می‌رسند، رتبهٔ بالایی دارند. رئیس‌جمهور شهیدمان، آقای رئیسی، از کسانی بود که زندگی‌اش را وقف مردم کرد و در نهایت جانش را برای ملت گذاشت. دشمن خیلی گفت که ایشان فرار کرده یا پنهان شده، اما آقا ایستاد. ما ایرانی‌ها نباید بترسیم. ما یک کشور داریم، یک خاک داریم و پای آن می‌مانیم.

نوید شاهد خراسان رضوی: از وقتی که در اختیار ما گذاشتید بسیار سپاسگزاریم. برای شما و همهٔ همراهانتان در این مسیر نورانی آرزوی موفقیت و قبولی طاعات داریم.

انتهای پیام/