آغوشی که عطر بهشت گرفت

به گزارش نوید شاهد سمنان، «شهید حسن خدامی» فرزند ابوالقاسم، اول فروردین ۱۳۴۴ در شهرستان سرخه به دنیا آمد. پنجم ابتدایی بود که نماز می‌خواند و روزه می‌گرفت.

عطر بهشت

حسن کتاب‌های دینی می‌خواند و در مراسم عزاداری امام حسین(ع) نوحه‌خوانی می‌کرد. مدتی جوشکاری کرد و همچنین به پدرش در کار زراعت کمک می‌نمود. رفتن به جبهه را واجب می‌دانست به همین دلیل رضایت پدر و مادرش را گرفت و برای اولین بار داوطلبانه، در سن نوزده سالگی به جبهه رفت. خوشحال بود از اینکه توانسته به وظیفه‌اش عمل کند.

علیرضا عربی، خواهرزاده حسن می‌گوید: «با این که به تمیزی و نظافت خودش اهمیت می‌داد، ولی به‌خاطر کار در کوره گرمابه پدربزرگ معمولاً بوی نفت سیاه می‌داد. روز اعزام که بغلش کردم، بوی عطر می‌داد. برای جای خیلی مهمی خودش را آماده کرده بود. آن رایحه خوش از وجود پاکش بود نه عطری که مورد استفاده همه است. بوسیدمش و لحظاتی او را بوییدم. چهره‌اش نورانی بود. چهار اتوبوس از نیرو‌های مردمی که توسط سپاه سازماندهی شده بودند، در حال حرکت به سوی جبهه بودند. بلندگوی بسیج محله اجازه نداد بیشتر در آغوش من بماند. خودش هم برای رفتن به جایی که قرار بود برود عجله داشت.»

زمانی که ترکش تمام بدنش، به خصوص شش‌هایش را سوراخ‌سوراخ کرده و ترکش دیگری به اندازه کف دست، پشتش را برده بود، روحیه بسیار بالایی داشت. به خانواده‌اش دلداری می‌داد و آن‌ها را به پیروزی جنگ امیدوار می‌کرد.

او در عملیات الی‌بیت‌المقدس، آزادسازی خرمشهر شرکت کرد. در منطقه شلمچه مجروح و به دلیل جراحات در بیمارستان بستری شد. در پانزده خرداد ۱۳۶۱ به شهادت رسید. هم اکنون مزارش در گلزار شهدای شهرستان سرخه است.

انتهای متن/