پوستر/
روایتِ انتخابِ صراط مستقیم؛ چرا شهید «فرجالله بااوش» مرگ را به آغوش کشید؟
شهید فرجالله بااوش در وصیتنامهای که گویی نقشه راهِ یک مجاهدِ آگاه است، شهادت را نه یک پایان، بلکه انتخابی عالمانه برای رهایی از «زندگی نکبتبار مادی» و پیوستن به «معشوق» میداند؛ او جبهه را نه یک ضرورتِ تحمیلی، که تجلیِ عینی صراط مستقیم در برابر شرق و غرب ترسیم میکند.
به گزارش نوید شاهد کهگیلویه وبویراحمد،شهید فرجالله بااوش در تاریخ ۲۶ مرداد سال ۱۳۴۶ در روستای پاده در بخش سرفاریاب شهرستان چرام چشم به جهان گشود.
وی دوره تحصیلی مقطع ابتدایی را در زادگاهش گذراند و مقطع راهنمایی را در روستای درهلیر به پایان رسانید.
شهید فرجالله بااوش در حالیکه دوران دبیرستان را در دبیرستان سید محمود طالقانی میگذارند به عرصهگاه نبرد حق علیه باطل شتافت تا در میادین پرمخاطره خون و آتش، دین خود را به اسلام و انقلاب ادا نماید.
سرانجام این سرو قامت سرخآیین در تاریخ ۱۴ فروردین سال ۱۳۶۷ در منطقه عملیاتی زبیدات در جریان درگیری با دشمن بعثی به شهادت رسید و جان پاک و پیراسته خود را در طبق اخلاص نهاد و به آستان محبوب ازلی پیشکش نمود.
بخشی از وصیتنامه شهید فرجالله بااوش.
مردم شهیدپرور ایران! این حقیر که به جبهه حق علیه باطل آمدهام، خودم آن راه را انتخاب کردهام و تشخیص دادهام که باید در چنین راهىحرکت کنم و خون خودم را براى آبیارى انقلاب بریزم و با کفاران بعثى ضداسلام بجنگم و از حق مستضعفان دفاع کنم.
من فهمیدهام که این راه و این مبارزه (صراط مستقیم) امت و مبارزه با شرق و غرب است و اگر در چنین راهى حرکت نکنم به راه مغضوبین و ضالین رفتهام.
من به نوبه خود از آقا و سرورم - امام حسینبنعلى (ع) درس مبارزه و جهاد و درس شهادت را یاد گرفتم و فهمیدم که زندگى مادى، خانمانسوز و نکبتبار است و انسان را دچار بلا و مشقت میسازد و باید این زندگى مادى را رها سازیم و به سوى معشوق خود یعنى الله بشتابیم و نباید منتظر باشیم که مرگ به سراغ ما آید بلکه باید ما سراغ مرگ برویم.
انتهای پیام
منبع: نویدشاهد
