«غلامعلی» خودش را وقف انقلاب کرده بود
به گزارش نوید شاهد سمنان، «شهید غلامعلی میرحاج»، بیست و چهارم تیرماه ۱۳۲۷ در شهرستان سمنان به دنیا آمد. پدرش علیاکبر و مادرش معصومه نام دارد.

وقف انقلاب
غلامعلی تحصیلات ابتدایی را در مدرسه شیخ علاءالدوله سمنان تا کلاس ششم ابتدایی ادامه داد و پس از آن در اداره برق کارگری میکرد. در سال ۱۳۴۷ به سربازی رفت و پس از پایان آن دوباره کارگر اداره برق شد. در سال ۱۳۵۳ ازدواج کرد که ثمره این پیوند دو دختر و یک پسر است. او یکی دو سالی هم در تهران بود و بعد به سمنان آمد.
در زمان انقلاب در تظاهرات و مراسم مذهبی شرکت میکرد. جهت پخش کردن اعلامیههای حضرت امام حضور فعال داشت. مطالعه کتب مذهبی و همچنین پیامها و اعلامیههای حضرت امام خمینی(ره) باعث بالا رفتن رشد فکریاش شد. پس از آن در سال ۱۳۶۰ غلامعلی به عضویت بسیج درآمد و دوره آموزشی را گذراند. ابراهیم حدادیان، دوست غلامعلی نقل میکند: «گفتم: غلامعلی تویی؟ مگه تو خواب نداری؟ روزها که سرکاری و شبها هم پابهپای ما تا صبح نگهبانی میدی. خندید و گفت: بسیجی یعنی یه چشم خواب و یه چشم بیدار. اینطوری تازه واردها هم یاد میگیرن چهطوری خودشون رو وقف انقلاب کنن.»
پازیکی، دوست غلامعلی نیز میگوید: «منتظر بودیم. شوکتپور آمد و به ما علامت داد. من و غلامعلی بدون آنکه توجه کسی را به خود جلب کنیم از صف نمازگزاران بیرون آمدیم. شوکتپور از مسجد بیرون رفت و ما هم پشت سرش. آرام و بااحتیاط راه میرفتیم. چند باری پشت سرمان را نگاه کردیم تا به خرابهای که نزدیک خانهمان بود رسیدیم. شوکتپور ایستاد و ما هم. به من و غلامعلی تعدادی اعلامیه داد و رفت. باهم مشغول شدیم. چندتایی را توی حیاط خانهها انداختیم و چندتایی را هم روی دیوارها چسباندیم. خسته شده بودم. گفتم: غلامعلی! بسه دیگه، بقیه رو بذاریم برای بعد. گفت: تا اینا تموم نشه، من خونه نمیرم، تو اگه میخوای برو.»
در سال ۱۳۶۱ از طرف سپاه به جبهه جنوب اعزام شد. حدود سه ماه در جبههها خدمت کرد. بار اول مسئولیتش تکتیرانداز و بار دوم آرپیجیزن بود. سرانجام در حین آزادسازی خرمشهر در شلمچه، عملیات الی بیتالمقدس، گلولهای به سرش خورد و شهید شد. پیکر پاکش را در گلزار شهدای سمنان، امامزاده یحیی(ع) به خاک سپردند.
انتهای متن/