اگر صد جان هم داشته باشم فدای این انقلاب خواهم کرد

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید علی سیدی، یکم اردیبهشت سال ۱۳۴۱، در شهرستان قزوین به دنیا آمد، پدرش سید مراد(فوت ۱۳۵۹) و مادرش بمانی نام داشت، تا چهارم ابتدایی درس خواند و نقاش ساختمان بود. این شهید بزرگوار به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت، پانزدهم شهریور سال ۱۳۶۰، در گیلانغرب توسط نیرو‌های عراقی بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد و مزار مطهرش در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

وصیت‌نامه شهید علی سیدی:

اگر صد جان داشته باشم، فدای انقلاب خواهم کرد. مادر و برادر عزیزم! عشق به خدا عشق دیگری است و وجود انسان شور دیگری پیدا می‌کند. اینجا انسان حالت پرواز دارد، وقتی در مرخصی بسر می‌برم، انگار در زندان هستم و دلم هوای دیگری دارد و مرتب فکر و وجودم در جبهه است و مثل این است که می‌خواهم از قفس آزاد شوم، ولی حالا آرامش پیدا کردم و دلم هوای کربلا دارد و انگار به من الهام شده است که به کربلا خواهم رفت.

وقتی به هنگام اعزام به جبهه، به حضور امام رسیدیم، دیگر دل از شما بریدم و شور دیگری در سرم رفت و هوای دیگری پیدا کردم و زمانی که همه با یک صدا می‌گفتیم " لبیک یا خمینی"، مثل این بود که در عالم ملکوت با او هم عهد و پیمان شده‌ایم و ما از این عهد تا ابد روی گردان نخواهیم شد و در اینجا می‌بینیم این مردان خدا جانبازی می‌کنند و می‌جنگند و مجروح و شهید می‌شوند و با خون خود راه به خدا رسیدن را می‌آموزند.

مادر جان! من در همان روز‌های اول انقلاب به تو گفته بودم که اگر صد جان هم داشته باشم فدای این انقلاب خواهم کرد و چون آقا سید و فرزند فاطمه‌زهرا(س) است، به فاطمه‌زهرا(س) قسم که جانم را فدای او خواهم کرد و هنوز هم همان حرف را خواهم زد و اگر شهید شدم، ناراحت نباش، چرا که به هدفم رسیدم و راه خدا را پیش گرفتم. برادرجان! پس از من مواظب مادرم باش و نگذار غم و غصه بخورد.