فرزند ایران تویی سردار دریاها!/ عاشقانه ای از تهران تا آبادان

نوید شاهد؛امسال روز جمهوری اسلامی، تهران، دریا شد، اقیانوس شد از موج‌ حضور مردم در مشایعت سردار دلیر دریا، مدافع بزرگ مرزهای آبی ایران، تنگسیری قهرمان اسطوره ای، و پس از ۴۷ سال عظیم ترین رفراندوم مردمی را با آری به جمهوری عزیر اسلام و ایران، در خیابان رقم زد. پای خون شهید خلیج غیرت و غرور و شرف و شهامت: خلیج تا قیامت، فارس... دیروز موکب دریامرد آسمانی به بوشهر رسید و حالا امروز محمل عشق به آبادان رسیده که قرار است خاک مقدسش، پیکر سردار را تا ابد در آغوش بگیرد. همان پاره تن ایرانمان که در اولین دفاع مقدس، پیشتاز مقاومت بود و پیشمرگ و جانفدای همه این خاک خدایی خونرنگ.

سردار ایران! مرد خلیج خون و شرف و شجاعت! دریامرد! دریادل! فرزند نخل و شرجی و نسیم و موج و طوفان! فرزند بوشهر! فرزند لنج و ساحل و بندر! فرزند رئیسعلی دلواری! وارث دلیران‌ شهید تنگستان! وارث میرمهنا! وارث خون خامنه ای! سلام خدا بر تو! سلام همه ایران بر تو، سلام هر موج دریا بر جان بیکرانه ات که اینک‌ بر کران قرب حق به سکون رسیده است. دریا سلامت می کند، طوفان طوافت می کند، ای صلابت صخره شکاف و صاعقه سوزت، به وسعت همه اقیانوس‌های زمین، جان عاشق بیقرارت دید: کف دریاست صورتهای عالم و طائر قدسی روحت، از هفت دریا گذشت و غرقه ی بحر جان شد. تاریخ و تمدن سازی قوم غیور ایرانی به تو مدیون است. به تویی که بالابلند شرف شدی و بلندای شهادت. به تو که باور ایستادن را در برابر یک جهان، توحش و تجاوز، تمام قد ترسیم کردی و باروی پایداری و پیروزی را رودرروی همه ناوگان شیطان و دریایی از تسلیحات و تجهیزات حرامیان زمین، با قامت شکسته و شهیدت، بلند و برافراشته بالا گرفتی و معجزه تاب آوری یک‌ ملت و پرچم مظلومانه ترین‌ مقاومت تاریخ را نشان‌ جهان دادی و راه را روشن‌ کردی مثل فانوس دریایی در کوران ظلمت... در هیاهوی دروغ و قساوت.

ای سرو خونین کفن روییده در آب! ای مطلع الشمس قصیده موجها! قبله ی قلب ما شدی از آن روز که تنگه را بستی و سد را شکستی و سیل را گشودی تا آن روز که خونت، خلیج خدامردان را خرابات عشق و خانقاه سرمستی کرد و تا همیشه، تا روزی که ایران هست.

فرزند ایران تویی سردار دریاها! ایران یعنی تو، خلیج همیشه فارس یعنی تو، که با خونت بر موجهای خروشان تا همیشه تاریخ نوشتی:

تفنگم در دست و سرودم بر لب

همه ی ایران را می بوسم

تویی که گفتی ما با دشمن هیچ تعارفی نداریم و نمی گذاریم پای دشمن به خلیج فارس برسد

بدرود یادگار دلیران دریا، یادگار شهیدان جاوید مدافع خلیج نیلگون عشق، از تیمساز بایندر تا بیژن گرد و ابوالفضل عباسی و علی مختاری و علی زارع نعمتی و... بدرود همیشه فاتح، بدرود قافله سالار اقتدار راهبردی مرزهای آبی ایران زمین، بدرود ای بزرگمرد که با رمز یا فاطمه الزهرا تنگه هرمز را به روی اهریمنان زمین بستی و همه جهان را با مطلع دیگری از تاریخ اراده و ایمان یک ملت و یک تمدن آشنا کردی و کوس مرگ و آغاز زوال عصر سیادت گردنکشان تبهکار را در همه گیتی نواختی. 

و اینک خورشید بی نشان بقیع آمده است. سر بر چادر خاکی اش بگذار. کشتی متلاطم جانت، اینک پهلو گرفته است بر کناره ی کهکشان نور... مادر پهلو شکسته و بی مزار همه شهیدان مفقودالاثر و همه عاشقان بی نشان و بی قبر و کفن‌ تاریخ حق طلبی و توحید...

خیالت راحت سردار! بالابلند شهر شقایق! تنگه ای که تو با رمز یاس کبود حیدر بستی، دیگر به روی دشمن، باز نخواهد شد. این نام، اسم اعظم عشق است... و حرز حرمی به حرمت ایران؛ خانه همه عاشقان جهان....

نامت جاوید سنگربان همیشه بلندقامت و بیدار! 

از آنسوی آسمان، از آنسوی عرش خدا، از کنار همه شهیدان، از جوار امام و مقتدای پهلو شکافته و شهیدمان چون جده ی مظلومه اش، بازهم با نام آن مادر پهلوشکسته، حافظ این خلیج مطهر از خون حسینیان تاریخ باش....

انتهای پیام/