گفتگویی در حاشیه کنگره ملی شهدای غریب؛
پیکر همسرم غیرقابل شناسایی بود
همسر شهید داودی گفت: شناسایی پیکر همسرم به سختی ممکن بود چراکه کوملهها شکنجه بسیاری به او وارد کرده بودند.
به گزارش نوید شاهد همدان، صدیقه زنده همسر شهید غریب اسارت رمضان داودی از خراسان رضوی در حاشیه کنگره ملی شهدای غریب اسارت، در گفتوگو با اتاق خبر کنگره اظهار داشت: در سال ۱۳۶۱ و در ۱۳ سالگی با شهید داودی ازدواج کرده و صاحب دو فرزند دختر و پسر شدیم.
وی افزود: خیلی اخلاق خوبی داشت با این که به ندرت ایشان را میدیدم چراکه خیلی کم در خانه بود و دائم در محل خدمت بود.
وی درباره شهادت همسر خود گفت: همسرم معاون بهداری سپاه بود، در آن سالها در کردستان و غرب کشور خدمت میکرد و ما به همراه ایشان دو سالی در کردستان زندگی کردیم، در سال ۱۳۶۶ با بچهها به مشهد بازگشتیم و پس از ۵ روز پیکر همسرم به خانه بازگشت
همسر شهید داودی درباره نحوه شهادت همسر خود گفت: کومله و دمکرات سختترین و بدترین شکنجهها را در حق همسرم انجام داده بودند، آب جوش روی پیکر و صورتش ریخته و پوست صورتش کنده شده بود به طوری که شناسایی چهره برای ما مقدور نبود.
وی تاکید کرد: رمضان در راه آرمانهایی که به آنها اعتقاد داشت به شهادت رسید و شهادت پاداش خدمت شبانه روزیش بود.
این بانوی صبور علاوه بر همسر، سه برادر و برادر همسر خود را در دفاع مقدس از دست داده است. روحشان شاد
