هشت سال چشم‌انتظاری و بازگشت به خانه

 

به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ، شهید والامقام صمد بیگ محمدی در دهم تیرماه سال ۱۳۳۵ در شهر زنجان دیده به جهان گشود. پدرش محرمعلی و مادرش ثریا نام داشتند. دوران کودکی را در زادگاهش سپری کرد و در هفت‌سالگی به همراه خانواده به شهر تهران نقل مکان کرد و در محله خزانه بخارایی ساکن شد.

وی تحصیلات خود را تا پایان دوره ابتدایی ادامه داد و از همان سال‌های نوجوانی، روحیه تلاش، مسئولیت‌پذیری و پایبندی به ارزش‌های اخلاقی در وجودش نمایان بود. در سال‌های بعد، خانواده به باقرشهر منتقل شدند و صمد بیک‌محمدی در شرکت ایران ترانسفو مشغول به کار شد و از راه کار شرافتمندانه، زندگی خود را اداره می‌کرد.

در سال ۱۳۵۶ ازدواج کرد که ثمره این زندگی مشترک، سه فرزند دختر بود. با آغاز جنگ تحمیلی، آرام و قرار از او گرفته شد و با احساس تکلیف دینی و انقلابی، به‌عنوان بسیجی راهی جبهه‌های نبرد شد. وی در چندین عملیات حضور فعال داشت و همواره با اخلاص، شجاعت و روحیه‌ای مثال‌زدنی در کنار همرزمانش می‌جنگید.

سرانجام شهید والامقام صمد بیگ‌محمدی در سن ۳۰ سالگی، در ۱۲ بهمن‌ماه سال ۱۳۶۵ در منطقه شلمچه و در جریان عملیات غرورآفرین کربلای ۵، با سمت آرپی‌جی‌زن و بر اثر اصابت ترکش، به فیض عظیم شهادت نائل آمد. پیکر مطهر این شهید سرافراز سال‌ها در منطقه عملیاتی باقی ماند و به‌مدت حدود هشت سال مفقودالاثر بود تا اینکه پس از تفحص، در ۷ اسفندماه ۱۳۷۳ به آغوش خانواده بازگشت و با شکوهی خاص تشییع و به خاک سپرده شد. پیکر پاک این شهید والامقام در گلزار شهدای بهشت زهرا (سلام‌الله‌علیها)، قطعه ۵۰، ردیف ۳۶، به خاک سپرده شد.

 

بخشی از وصیت‌نامه شهید
شهید صمد بیک‌محمدی در وصیت‌نامه‌اش با استناد به آیات ۱۰ و ۱۱ سوره صف، جهاد در راه خدا را تجارتی سودمند می‌داند و با بیانی سرشار از خضوع و اخلاص، از خداوند طلب مغفرت و لقاء الهی می‌کند. وی ضمن سلام به امام خمینی (ره)، خانواده‌های شهدا، مفقودین، مجروحین و اسرا، بر اطاعت از ولایت فقیه، خالی نگذاشتن جبهه‌ها، حفظ حجاب و صبر زینبی تأکید می‌کند و از همه می‌خواهد راه شهدا را ادامه دهند.