خدا را همواره ناظر اعمال خود بدانید
به گزارش نوید شاهد مازندران، شهید «عیسی پوریانی» متولد دوم خرداد ۱۳۴۶، در شهرستان گلوگاه به دنیا آمد و در تاریخ شانزدهم بهمن ماه ۱۳۶۵، در شلمچه، بر اثر اصابت ترکش توپ به سر و سینه به شهادت رسید. پیکر این شهید بزرگوار در گلزار شهدای گلوگاه به خاک سپرده شد.

فرازی از وصیت نامه شهید گرانقدر «عیسی پوریانی»:
سلام بر خانوادههای شهدا که ابراهیم وار اسماعیل هایشان را به مسلخ عشق رهسپار کردند و با سلام بیکران بر کفر ستیزان جبهههای توحید که با ایثار جان خویش شبانه روز از اسلام و ناموس و شرف خود دفاع میکنند.
روح در بند و خستهام قدرت به حرکت درآوردن قلم و نگارش را ندارد اکنون با نهایت شرمندگی و کوله باری پر از گناه به درگاه یگانه معبودم توبه میکنم تا شاید خداوند مرهبان عنایت فرماید و مرا در راهی که مقبول اوست قرار دهد. اول از هر چیز ابرقدرتهای جهانی باید بدانند که توانائی مقابله اسلام و مسلمین و یا بهتر بگویم مقابله با الله را ندارند.
این ملت غیور که به قول امام عزیزمان یک ملت الهی است، شجاعانه و جوانمردانه به دفاع از مکتب مقدس اسلام برخاسته است و هیچگاه خستگی و ذلت را نخواهند پذیرفت. جنایتکاران باید بدانند که ملت آگاه ایران یاری و خواست خدا نخواهند گذاشت آمریکا به اهداف پلید خود دست یابد و شعار همیشگی (جنگ جنگ تا رفع کامل فتنه) را زمزمه خواهند کرد.
برادران و خواهران حزب اللهی اسلام با کمک و یاری و دعاهایی که از قلوب پاک شما برخاسته محفوظ و سلامت خواهد بود. همانطور که برادران رزمنده با دعا و قلوب پر از صداقتشان جنگ را به اینجا کشاندهاند و تا آخرین قطره خون در بدن دارند در مقابل جنایتکاران شرق و غرب مقاومت خواهد کرد. همگی این را میدانیم که امام در قلب تک تک ما جای دارد. پس باید به فرمایشات و پند و اندرزهایش گوش فرا دهیم و سخنانش را به جان و دل خریدار باشیم تا درس آزادگی و ایمان را فرا گیریم. چه خوب است مصیبتهای وارده به امام حسین (ع) را مطالعه کنیم. کلام خدا را در قرآن بخوانیم و از این طریق خدا را بیشتر عبادت کنیم.
سلام بر پدر و مادر بزرگوارم این گوهران والائی که خداوند به من عطا کرده بود ولی قدرشان را ندانستم.
عزیزان انشاءالله که به بزرگواری خود از سر تقصیرات من در گذشته و برایم دعا کنید. پدر و مادرم و برادران و خواهرانم، در مرگم گریه نکنید و اگر خواستید گریه کنید و اشک بریزید بر صحنههای ظهر عاشورا در کربلا و بر حسین و مظلومیت او گریه کنید.
شما باید به این شهادت افتخار کنید، زیرا در قیامت نزد حضرت فاطمه زهرا (س) روسفید هستید. برادران عزیزم، خدا را همواره ناظر اعمال خود بدانید و نماز را سبک نشمارید. اگر از خدا و نماز دور شوید به هلاکت میافتید. از برادرم حسین و دیگر برادرانم میخواهم که مرا ببخشند و سعی کنند در سنگر مدرسه و جبهه سلاح به زمین افتاده مرا بردارند تا از این طریق بتوانند خدمتی به اسلام و مسلمین جهان کرده باشند، و شماای خواهرانم، دوست دارم بعد از من روحیه شهادت طلبی را در خود زنده کنید و اگر خداوند این سعادت را نصیبم کرد و به فیض عظیم شهادت نایل آمدم همچون شیر زن کربلا زینب (س) صبر را پیشه کنید و با استقامت و شجاعتتان به دیگران درس آزادگی بدهید و همچنین از خواهرانم میخواهم که در سنگر حجاب قهرمانانه مبارزه نمائید و این را بدانید که دشمن از سیاهی چادر شما بیش از خون ما میترسد. زیرا شما مادران آینده هستید و شهدا را در دامانتان پرورش میدهید.
پدر و مادر عزیز و مهربانم، از زحمات شبانه روزی و فداکاریهایی که برایم کردهاید صمیمانه و از ته قلب تقدیر و تشکر میکنم.
مادر مهربانم، امیدوارم که بعد از رفتن صبر و تقوا را پیشه کنی و استقامت را سرلوحه زندگی خود قرار دهید. مادرم، باید بگویم که آمدنم به جبهه تنها به خاطر حفظ اسلام و یاری دادن به امام عزیزمان بوده است راهی که آگاهانه انتخاب کردم و مثل روز برایم روشن بود.
پدرم، از وقتی که خود را شناختم به مراتب به آیه شریفه (انا لله و انا الیه راجعون) یقین حاصل کردم و دانستم که عاقبت باید این دنیای فانی را وداع گفت و رجعت کنیم. اما حال همه باید برویم و هجرت کنیم از مرگ در بستر نفرت دارم و یقین دارم و دوست دارم پیکرم در راه خدا تکه تکه شود.
دلم میخواهد جنازه خاکستر شدهام به دست باد در فضا پخش شود و حتی قسمتی از این سرزمین را اشغال نکنم. دوست دارم روح در بندم را رهائی بخشند و انگاه به سوی یگانه معبود با دلی صادق رجعت کنم.
اگر از طرف این حقیر به شما پدر و مادرم و برادران و خواهرانم و همسر گرامی و بزرگوارم ناراحتی رسیده است مرا عفو کنید و از همه شما بخصوص خالههای گرانقدرم حلالیت میطلبم و امیدوارم که مرا حلال کرده باشید. زیرا جسم ضعیفم طاقت جزا و آتش سوزان آخرت را ندارد. سخنی نیز با تمامی عزیزان دارم این را بدانید که دنیا مادیان تنها نیست البته شاید سربار اجتماع باشد، اما از زندگی این دنیا فقط به عنوان وسیلهای برای رسیدن به آخرت استفاده کنید. تا آخرین نفس از روحانیت مبارز در خط ولایت فقیه پشتیبانی کنید.
اینطور بنا شد یک عده روحانی نماهای فاسد را جز قشر مظلوم روحانیت بیاورید و از روحانیتی که در خط ولایت فقیه هستند دفاع نکنید. شماها باید از روحانیت در خط ولایت فقیه پیروی کنید و قدر سپاه و بسیجی مظلوم را بدانید و مظلومیت بسیج و سپاه را باید در تاریخ ثبت کنیم.
اگر میخواهید هلاک نشوید و در دنیا و آخرت از اهل نجات باشید به اسلام پناه آورید. پدر و مادرم اگر از همسرم فرزندی پسر بود نام آن را محمدجواد و اگر دختر بود نام آن را بنت الهدا بنهید.
پدر و مادرم و شماای همسر گرانقدرم برای آخرین بار سلام مرا بپذیرید. نماز جمعه این نماز عبادی سیاسی را فراموش نکنید. از همه برادران و خواهران میخواهم طبق وصایای تمامی شهدا امام را تنها نگذارید و دعا به جان امام و رزمندگان را فراموش نکنید و برای عزیزانی که در زندانهای عراق در بند هستند دعا کنید. در ضمن مجالس ختم مرا پدر بزرگوارم و بسیج به عهده بگیرند و احدی حق دخالت در کارهای مرا ندارد.
انتهای پیام/