قهرمانان انتخاب درست؛ روایتی از شهدای گردان علیابنابیطالب(ع) در قاب یک عکس ماندگار
شهدای دفاع مقدس تنها قهرمانان میدانهای نبرد نبودند؛ آنان قهرمانان انتخاب آگاهانه در لحظههای سرنوشتساز بودند. عکسی بهجامانده از جمعی از شهدای والامقام و رزمندگان گردان علیابنابیطالب(ع)، امروز پنجرهای است رو به فهمی عمیقتر از ایمان، برادری و مسئولیتپذیری نسلی که تاریخ معاصر ایران را رقم زد.
به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، در میان اسناد تصویری دوران دفاع مقدس، برخی عکسها بیش از آنکه تنها یک تصویر باشند، روایت فشردهای از یک فرهنگ، یک باور و یک شیوه زیستناند. تصویری که بهتازگی بازخوانی شده، جمعی از شهدای والامقام و رزمندگان دلاور گردان علیابنابیطالب(ع) را در یکی از مقرهای عملیاتی لشکر علیابنابیطالب(ع) به نمایش میگذارد؛ عکسی یادگاری که در بحبوحه دوران طلایی دفاع مقدس ثبت شده و امروز ارزشی تاریخی و معنوی دارد.
راوی این تصویر، مجتبی مختاری، با نگاهی فراتر از قاب عکس، بر این نکته تأکید میکند که شهدا و رزمندگان آن دوران، فقط قهرمانان جنگ نبودند؛ بلکه قهرمانان «انتخاب درست» در سختترین لحظههای زندگی بودند. انتخابهایی که میان ماندن و رفتن، ترس و ایستادگی، راحتی و مسئولیت شکل میگرفت و در نهایت، مسیر تاریخ را تغییر میداد.
بر اساس شناسه این عکس، نفرات ایستاده از راست به چپ عبارتاند از: شهید مهدی اسماعیلی، برادر شهید عبدالحمید اسماعیلی؛ شهید محمد محمدی برادر شهید محمود محمدی؛ شهید احد علیپور برادر شهید حسین علیپور؛ شهید سید ابراهیم میرجمالی؛ شهید محمود جهان پناه برادر شهید جاویدالاثر حمید جهانپناه؛ حمید طیبی؛ و علیرضا رجاییراد (نجارچی). این جمع، نمونهای روشن از پیوند عمیق برادری، ایمان و همرزمی در جبهههاست؛ پیوندی که فراتر از نسبتهای خونی، در میدان عمل و ایثار شکل گرفت.
عکس در یکی از مقرهای عملیاتی لشکر گرفته شده؛ جایی که تصمیمهای بزرگ، در سکوت چادرها و زیر آفتاب و خاک جبهه، رقم میخورد. چهرهها آراماند، اما پشت این آرامش، ارادهای پولادین و ایمانی استوار نهفته است. بسیاری از این رزمندگان، اندکی بعد، جام شهادت نوشیدند و به «کبوتران خونینبال» آسمان ایثار پیوستند؛ و برخی نیز با بار سنگین خاطرهها و مسئولیت انتقال روایت، به زندگی بازگشتند.
اهمیت چنین تصاویر و روایتهایی، تنها در بزرگداشت گذشته خلاصه نمیشود. این عکسها، آینهای برای امروزند؛ یادآور این حقیقت که ارزشها در بزنگاهها معنا پیدا میکنند و قهرمانی، بیش از آنکه به سلاح و میدان وابسته باشد، به انتخاب آگاهانه و وفاداری به عهد گره خورده است.
در پایان، راوی با ادای احترام به ساحت مقدس تمامی شهدای گرانقدر، بهویژه شهدای عالیقدر گردان علیابنابیطالب(ع)، یاد این عزیزان را گرامی میدارد و بر این باور تأکید میکند که راه آنان همچنان زنده است؛ راهی که با ایمان، مسئولیتپذیری و انتخاب درست در لحظههای سخت معنا مییابد. روحشان شاد و یادشان جاودان باد.
