مقاله ای با قلم جانباز گرانقدر منوچهر آبسالان،
دفاع مقدس دوازده روزه: پیروزی ایران، هشداری به دشمنان!
دفاع مقدس دوازده روزه به لطف خداوند، تدابیر هوشمندانه رهبر معظم انقلاب، حضور با صلابت ملت رشید ایران و شجاعت نیروهای مسلح جمهوری اسلامی امان از رژیم صهیونیستی برید و آن رژیم را در معرض فروپاشی کامل قرارداد و باعث ارتقای جایگاه ایران در جهان شد؛ بنابراین تحتالشعاع قراردادن این دستاورد بزرگ خدمت به دشمنانی است که تلاش میکنند با تولید اضطراب، ایجاد بدبینی و ناامید سازی جامعه بتوانند باعث خروج سرمایه و نخبگان از کشور شوند. بدیهی است که اگر دشمنان موفق به تحقق آن شوند زمینه گسترش اعتراضات آشوب خیابانی فراهم میشود، علاوه بر آن میدان برای گروهکهای تروریستی فراهم میشود تا با دامن زدن به اقدامات جنایت کارانه امنیت کشور را که مهمترین نقطه قوت ایران است مختل کنند. در ادامه مقالهای از جانباز گرانقدر، منوچهر آبسالان نویسنده حوزه ایثار و شهادت جهت بیداری اذهان جوانان عزیز ایران اسلامی منتشر میشود.
به گزارش نوید شاهد ایلام؛ دفاع مقدس دوازده روزه به لطف خداوند، تدابیر هوشمندانه رهبر معظم انقلاب، حضور با صلابت ملت رشید ایران و شجاعت نیروهای مسلح جمهوری اسلامی امان از رژیم صهیونیستی برید و آن رژیم را در معرض فروپاشی کامل قرارداد و باعث ارتقای جایگاه ایران در جهان شد؛ بنابراین تحتالشعاع قراردادن این دستاورد بزرگ خدمت به دشمنانی است که تلاش میکنند با تولید اضطراب، ایجاد بدبینی و ناامید سازی جامعه بتوانند باعث خروج سرمایه و نخبگان از کشور شوند.
بدیهی که اگر دشمنان موفق به تحقق آن شوند زمینه گسترش اعتراضات آشوب خیابانی فراهم میشود، علاوه بر آن میدان برای گروهکهای تروریستی فراهم میشود تا با دامن زدن به اقدامات جنایت کارانه امنیت کشور را که مهمترین نقطه قوت ایران است مختل کنند و پیروزی را که از طریق نظامی نتوانستند بدست آورند با سوار شدن بر ادراکات مردم و فریب افکار عمومی بدست آورند.
- وظیفه دولت
بسیاری ازکارشناسان سیاسی معتقدند برای عبور از وضعیت شکننده نه جنگ و نه صلح فعلی، دولت باید برای مهار جنگ روانی دشمن و بازسازی امید چهار استراتژی بنیادین در دستور کار خود قرار دهد تا از طریق مهندسی گفتمان ملی در مقابل شرایط بلاتکیفی از این برزخ خارج شود؛ در غیر این صورت معلق ماندن در چنین شرایطی نه تنها مانع شکلگیری روحیه حرکت و پیشرفت میشود، بلکه زمینهساز رکود اقتصادی، بیثباتی و فرسایش سرمایه اجتماعی خواهد شد که نه تنها نمیتوان امکان رشدی در آن متصور شد، بلکه ثبات و امینت کشور را در معرض خطر قرار میدهد. از این رو برای خروج از چنین وضعیتی دولت باید در چهار جبهه بشرح ذیل اقدامات ثمربخشی انجام دهد:
سیاسی: یعنی ایجاد وحدت بین گرایشهای مختلف سیاسی داخلی و همچنین دیپلماسی فعال منطقهای و فرامنطقه بویژه با کشورهای که در مسائل جهانی با ایران اتحاد و اشتراک نظر دارند.
ایدئولوژیک: بازگشت به اندیشههای ناب الهی و حرکت در منظومه منویات امامین انقلاب در هندسه اسلام ناب محمدی.
اقتصادی: مهار نوسانات ارزی، توزیع سریع کالاهای حیاتی و اطلاعرسانی شفاف به مردم، نظارت جهادی بر بازار و ممانعت جدی از افزایش بی ضابطه قیمت ها، تقویت اعتماد عمومی و عمل به وعدههایی که به مردم داده میشود.
دفاعی: مسئله مهم دیگری که باید بطور جدی در کانون توجه دولت مردان قرار گیرد تقویت بنیه دفاعی کشور است و نباید از توطئه شوم آمریکا، اسرائیل و بعضی از کشورهای غربی که اشغالگری، قتل، ترور و جنایت در حق انسانهای بیگناه در ذات آنهاست غافل شد. غافل نشدن از کید دشمن و عمل به آیه ۱۰۲ سوره نساء ضروریست که میفرمایند «وَدَّ الَّذِینَ کَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِکُمْ وَأَمْتِعَتِکُمْ فَیَمِیلُونَ عَلَیْکُمْ مَیْلَةً وَاحِدَةً» کافران آرزو و انتظار دارند که شما از اسلحه و اسباب خود غفلت کنید تا ناگهان بر شما حمله ور شوند.
پس باید ضمن مراقب از رفتار و توطئههای دشمن، امورات کشور را به شکل عادی بدور از التهابات ساختگی مدیریت کرد. حتی اگر فرض کنیم جنگ حتمی باشد، دولت نباید کشور را براساس هشدارهای مکرر و وضعیتی برزخی و بلا تکلیفی ادارد کند و یا نباید ایران صرفاً پاسخگوی اتهامات جعلی مثلث شوم آمریکا، غربیها و آژانس هستهای باشد و نباید اجازه داد توطئههای دشمن در فضای جهانی، منطقه و داخلی نهادینه شوند؛ زیرا بلاتکلیفی و بی برنامه¬گی، نه تنها مانع شکلگیری روحیه حرکت و پیشرفت میشود؛ بلکه زمینهساز مشکلات اقتصادی غیر قابل ترمیم نیز خواهد شد؛ بنابراین ضروریست فشارهای روانی در یک بازه زمانی کوتاه مدیریت شوند؛ علاوه برآن یک موازنه قدرت هوشمندانه نیز تدبیر شود. مع الاسف هر روزه هشدارهای مخرب و بدون منبع موثق دال بر قریبالوقوع بودن جنگ از سوی تحلیلگران، مردم عادی و بعضی از نهادهای رسمی مطرح میشود که یقینا اثراتی مخرب تری از جنگ نظامی دارند. چون وقتی فعالان اقتصادی در انتظار وقوع جنگ باشند از برنامهها اقتصادی کلان و بلندمدت اجتناب میکنند و سعی میکنند در سرمایه گذاریهای زود بازده و کوتاه مدت و کم خطر مانند خرید طلا و ارز، سرمایه گذاری کنند؛ زیرا هشدارهای پیدرپی مبنی بر قریبالوقوع بودن جنگ فضای کشور را ملتهم میکند که نه تنها راهبرد برون رفت از مشکلات نیست، بلکه باعث فرسودگی توان ملی نیز میشود و کشور را در یک وضعیت بحرانی قرار میدهد وضعیتی که گویی هر لحظه ممکن است جنگ آغاز شود. طبیعا در چنین اوضاعی همه ظرفیتهای مدیریتی کشور صرف مقابله با یک جنگ محتمل میشود. جنگی که حتی کسانی که هشدار میدهند دقیقاً نمیدانند چه ساعتی، کجا، چگونه و با چه استعدادی آغاز میشود و اصولا چگونه آن را باید تحلیل کنند؟ بدیهی است عقل حکم میکند با نگاهی استراتژیکتر مسیر اداره کشور را بازتعریف کنیم و نباید دولت مردان ما در پازل و استراژی طراحی شدهی خواست دشمن عمل کند و صرفا راوی دروغ پردازی آنان باشند.
ایران اکنون در عصر گذار جهانی، در حیاتیترین مقطع تاریخی خود و حتی نظام بینالملل قرار دارد و نیازمند تفکر دقیق در تصمیم گیریهای عقلانی هوشمندانه است. همانطوریکه قبلا هم گفته شد حتی اگر فرض کنیم خطر وقوع جنگ قطعی است باز هم نباید اداره کشور را با منطق هشدار اداره کنیم، زیرا این همان بازی در پازل دشمن است، که مسلما هیچ سیاست مدار فهیم، بصیر و خبیری مرتکب چنین خطای استراتژیک نمیشود و کشور را در میان بیم و امید معلق رها نمی کند. علاوه برآن در شرایط مبهم مردم به جای اعتماد به سیاستهای رسمی کشور به شایعات دروغین که خواست دشمن است متکی میشوند و احتمالا ناخودآگاه بسیاری از مردم به اخبار نادرست کوچه بازاری پناه میبرند و خریدهای کلان خود را به تعویق میاندازند. جوانان تصمیمهای حیاتی مثل ازدواج و حتی شروع کسب وکار را به تأخیر میاندازند و کارآفرینان سرمایهها را احتکار و یا از کشور خارج میکنند. بدتر از آن اگر دولت در برابر خواستههای مردم جواب شفافی هم نداشته باشد و صرفا به اخبار ضد و نقیض و سیاستهای مبهم اکتفا کند جامعه را فلج میکند؛ یعنی دقیقا همان چیزی که دشمنان انقلاب آرزوی آن را دارند و می¬کوشند تا بدون هزینههای جنگ نظامی، ارادهی خود را بر ایران تحمیل کنند و پیروزی که از طریق جنگ نظامی نتوانستند بدست آورند با فریب افکار عمومی بدست آورند. بی تردید جنگ دوازده روزه نقطه عزیمت¬ تحول در دکترین نظامی ایران بود و مثلث شوم آمریکا، رژیم صهیونیستی وکشورهای ضد جمهوری اسلامی فهمیدند که با جنگ نظامی حریف ایران نمیشوند، لذا با تغییر جغرافیای نبرد از جنگ سخت به نبرد نرم تلاش میکنند تا ایران را در تلههای متعدد، منجمله سیاسی، امنیتی، اقتصادی فرهنگی و علمیات روانی گرفتار کنند.
در مقابل ملت بزرگ ایران باید بدانند، که صد البته میدانند بزرگترین سرمایه ایران توکل به خدا و اتکا به توان ملی خود است و هر اقدامی که منجر به تقویت امید و استقامت مردم شود جهاد در راه خداست و هر عملی که منجر به پمپاژ یأس و نا امیدی در جامعه باشد همراهی با نقشههای دشمن و گناهی نا بخشودنی است. در نتیجه توقف در برزخ بی ثباتی و دوقطبیکردن جامعه یا شرطیسازی معیشت مردم به جنگ و صلح، خلاف منافع ملی است و این همان چیزی است که دشمن میکوشد با استفاده از آن چرخ توسعه را متزلزل کند؛ بدیهی است که دولت باید با اتخاذ تدابیری هوشمندانه برای تأمین کالاهای اساسی و کنترل قیمتها هرچه سریعتر به فرایند بلاتکلیفی مردم پایان دهد. از دیگر عوامل خروج از برزخ کنونی اعتماد به ظرفیتهای داخلی و تقویت پیوند میان مردم و حاکمیت است.
دولت باید ضمن خنثی سازی توطئههای دشمن تلاش کند سهمی از فرصتها جدید در حغرافیای عالم نیز بهدست آورند در غیر این صورت در نظم مورد نظر قدرتهای بزرگ به ویژه آمریکا به اجرا در خواهد آمد. دولت میتواند با استفاده از لنگرگاه اصلی ژئوپلیتیکیِ ایران مانند خلیج فارس و دریای عمان که در قلب جهان واقع شدهاند برای خود تولید فرصت کند و از جهان در حال تغییر سهمی داشته باشد و این حوزه استراتژیک را به کانون صلح و آرامش تبدیل کند. نباید اجازه داد این منطقه به مرکز منازعات قدرتهای منطقهای و فرامنطقهای تبدیل شود. از طرفی دولت با توجه به بد عهدیهای کشورهای اروپایی باید وابستگی راهبردی به آنان و آمریکا را کاهش دهد، زیرا در شرایطی که غربیها عناد ایدئولژیک با انقلاب اسلامی دارند بنظر میرسد اعتماد به آنها هوشمندانه نیست. پس تغییر موضع به سوی ائتلافسازی و اتحادسازی با بازیگران آسیاییِ، فرامنطقهای و حتی شناسایی کشورهای کلیدی که ظرفیتِ ائتلاف و شراکت مطمئن تری دارند از جمله روسیه، چین، پاکستان، عمان، عراق، کشورهای آسیایی میانه و بعضی از کشورهای عربی میتواند شرایط مناسب تری در اختیار ایران قرار دهد. اگر چه مردمی سازی اقتصاد با حمایت از تولید ملی، کارآفرینان و شرکتهای دانشبنیان میتواند راهبرد مناسبی برای خروج از وضعیت فرساینده فعلی باشد.
هرچند وضعیت نه جنگ و نه صلح ذاتاً شکننده است، اما در هشت سال دفاع مقدس باهوشمندی در اوج تحریمها به اصطلاحا «p-m-d» مجاهدانی مانند شهید تهرانی مقدم موفق شدند تحولات عظیمی در تقویت توان دفاعی کشور و به روزرسانی دکترین نظامی و امنیتی بر اساس آیه ۶۰ سوره مبارکه انفال ایجاد کنند که می¬فرمایند: «وَأَعِدّوا لَهُم مَا استَطَعتُم مِن قُوَّةٍ وَمِن رِباطِ الخَیلِ تُرهِبونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّکُم»، هر نیرو و قدرتی دارید، برای مقابله با دشمنان اسلام آماده سازید! و همچنین اسبهای ورزیده برای میدان نبرد، تا به وسیله آن، دشمن خدا و دشمن خویش را بترسانید! در حقیقت «تُرهِبونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّکُم» ترساندن یا بعبارتی همان ایجاد بازدارندگی است که دشمن جرأت تعرض به شما نداشته باشد. مسلما موفقیت در این امر خطیر در کنار بهرهگیری از دستورات الهی قرآن کریم، نصایای داهیانه رهبر معظم انقلاب و استفاده از توان و انگیزه مدیران دلسوز میتواند رافع مشکلات کشور در مقطع حساس باشد.
- وظیفه رسانه ها، افراد اهل قلم و تریبون
در شرایط فعلی ایران اسلامی در وضعیتی قرار دارد که سیلاب روایتهای متضاد و فریبنده هر روز به ذهن مردم پمپاژ میشود. بدیهی است که اگر کشور در چنین فضایی فاقد استراتژی هوشمندانه برای مقابله با این روایتهای دروغین باشد، دشمنان ارادهی خود را از طریق رسانهها و اخبار جعلی در اذهان و ادراکات مردم تحمیل و تثبیت میکنند. از این رو نصایای اخیر رهبر معظم انقلاب را باید نوعی هشدار و نقشه راه دانست؛ افراد اهل قلم و تریبون باید از حالت انفعال خارج شوند و راوی حقایق باشند که ریشه در هویت ملی، مذهبی و تاریخی ایران دارد. ایشان در بخشی از سخنان خود تقابل امروز جبهه کفر با انقلاب و اسلام را به میدان نبرد تشبیه کردند و فرمودند که دشمن آرایش جنگی گرفته و ایران نیز باید آرایش جنگی بگیرد، البته نه در میدان جنگ سخت، بلکه در میدان رسانهای و جنگ نرم شبیخون و تعرض به باورها و ارزشها ملت ایران؛ بنابراین ضروریست که افراد اهل قلم و دلسوزان انقلاب متناسب با شرایط نبرد آرایش بگیرند و از انقلاب اسلامی و ارزشهای آن دفاع کنند. مسلما سربازان این آوردگاه صدا و سیما، افراد اهل قلم و تریبون هستند که باید توطئهها را خنثی کنند. مع الاسف رسانههای معاند با بهره گیری از دلارهای باد آورده از بعضی ازکشورها منطقه زمینه عملیات روانی، اتهامات دیپلماتیک، نا امیدی و دودلی را در اذهان عمومی پمپاژ میکنند. یعنی بیش از آنکه ایران درگیر جنگ سخت باشد، درگیر جنگی ویرانگر و خاموش است که سرمایه اجتماعی را بیصدا و آرام نابود میسازد. مسلما در چنین شرایطی نباید اجازه داد که کشور در برزخ معلقی گرفتار شود که صد البته از جنگ نظامی هم نابود کنندهتر است، زیرا به جای تخریب فیزیکی که در نبرد سخت اتفاق میافتد، در جنگ روانی اذهان و روان جامعه مورد هدف قرار میگیرد و امید به آینده از بین میرود. از این رو دلسوزان انقلاب، افراد اهل قلم و ذی نفوذ باید با توکل برخداوند و حرکت در منظومه اندیشه رهبر معظم انقلاب تلاش کنند کشور را از این گردنهها سخت عبور دهند. مسلما تصریح رهبر انقلاب بر لزوم تغییر آرایش در مقابل رسانهای معاند و تبلیغات گسترده ای جبهه کفر یک نصیحت معمولی نیست که بتوان به سادگی از کنار آن گذشت، بلکه حقیقتی است که بقای ارزشهای جوامع اسلامی به آن وابسته است؛ ازاین رو بی توجهی به این مسئله مهم به منزله تخریب بنای اعتقادات است، زیرا تحولات در بنیان ارزشی اسلامی به منزله تخریب ستونهای اعتقادات جامعه است و اگر دشمنان بتوانند در باورهای اصیل اعتقادی جوامع اسلامی تغیراتی ایجاد کنند به مهمترین هدف خود رسیده اندک یعنی غارت گنجینه درونی ملتهای اسلامی. بدیهی است که سکوت در این مقطع حساس خیانت به اسلام و گناهی نابخشودنی است.
درس دیگری که باید از سخنان رهبر انقلاب کانون توجه نخبگان جهان اسلام و ملت ایران قرار گیرد، معرفی آمریکا به عنوان محور اصلی شرارت و ساختار ظالمانه باطل علیه حق است؛ بنابراین ضروریست است که جریانهای مؤثر فرهنگی از رسانه رسمی تا هیأتهای مذهبی در یک جبهه هماهنگ عمل کنند و مجذوب و مغلوب طبل توخالی ظواهر فرهنگ فاسد غربی نشوند و در نبرد هویتی محکم به ایستند و از ارزشها الهی خود محافظ کنند، در غیر این صورت در نظم نوین آمریکا هضم و نابود خواهیم شد. خلاصه اینکه همه مسئولان، آحاد ملت و افراد توانا و نخبه در هر زمینهای که مشغولاند باید به رسالت مومنانه و انقلابی خود به شرح ذیل عمل کنند:
«الف» دشمن به دنبال برجستهسازی سایه تهدید قریب الوقوع، القای فوریت تهدید نظامی علیه ایران، بازار و اقتصاد ایران را عملاً تحتالشعاع این تبلیغات پوچ قرار داده تا با ایجاد جنگ روانی با بهره گیری از رسانههای¬ معاند و همسو، علاوه بر اغراق و بزرگ نمایی توان خود و اغراق در کوچک انگاری قدرت بازدارندگی ایران با هزینه کمتری هژمونی خود را بر ایران محقق کند، که طبیعتا با چنین توطئههایی ثبات و آرامش از بازار و زندگی مردم سلب میشود و با دامن زدن به این التهابات دروغین و رشد قیمتها، زمینه نارضایتی داخلی فراهم خواهد شد. پس افراد اهل قلم و تریبون باید متناسب با شرایط میدان نبرد به رسالت خود در این برهه حساس عمل کنند.
«ب»همچنانکه درمطالب فوق اشاره شد؛ رها کردن کشور درحالت تعلیق، انتظار، شایعات، حدس گمان، احتیاط و تردید باعث نابودی سرمایه مادی، معنوی و اجتماعی میشود، زیرا که همین بیاعتمادی، ناامیدی و خودکمبینی زمینه سقوط در گرداب توطئههای دشمن را فراهم میکند. مسلما عبور از این وضعیت مستلزم احیای روحیه جهادی همبستگی و احساس مسئولیت جمعی است که باید نهادهای فرهنگی، رسانه ها، افراد صاحب نظر و اهل بتوانند این بن بستها را با روایتهای الهامبخش بشکنند و مسیر پیشرفت و آینده کشور را روشن و امید بخش ترسیم کنند. در پایان بدون تردید یکی از مهمترین نقاط قوت هر جامعهای آگاه بودن از شرایط میدان نبرد و درک درستی از نقاط قوت و ضعف طرفین است که نباید کوچک انگاری یا بزرگ نمایی شوند. کما اینکه در آیه ۱۰۴ سوره نساء میفرمایند «وَ لا تَهِنُوا فِی ابْتِغاءِ الْقَوْمِ إِنْ تَکُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ یَأْلَمُونَ کَما تَأْلَمُونَ وَ تَرْجُونَ مِنَ اللَّهِ ما لا یَرْجُونَ» و در راه تعقیب دشمن، هرگزسستی نکنید، زیرا اگر شما درد و رنج میبینید، آنها نیز همانند شما درد و رنج میبینند؛ با این تفاوت که شما امیدوار به رحمت الهی هستید، اما دشمنان اسلام هیچ تکیه گاه امید بخشی ندارند. اما آنچه نباید فراموش شود این است که عبور از چنین وضعیتی مستلزم بازگشت به خویشتن و تکیه بر ظرفیتهای اعتقادی، علمی و تاریخی خود است و قطعا نباید منتظر گشایش از طرف جبهه غارتگر دشمن بود. تجربه مبارزات بی امان ملت ایران در طول عمر با برکت انقلاب اسلامی حاکی از آن است که مردم ایران با توکل به قدرت مطلق ذات اقدس الهی، تبعیت از امر ولی فقیه، روحیه جهادی فرزندان برومندش و غیرت دینی و ملی توانسته از دشوارترین گردنههای سخت فتنه و توطئه عبور کنند و این بار هم انشاالله عبور خواهیم کرد.
اگرچه گاهی میشود از تنگناها فرصتِ تاریخی ساخت مانند طراحی، تولید و ساخت انواع موشکها در شرایط تحریمها فلج کننده آن هم در دوران دفاع مقدس ۸ ساله، پس نباید محدویتها را صرفا بحران مطلق تلقی کنیم. برای مثال در تهاجم ناجوان مردانه رژیم جعلی صهیونیست و جمیع ایادی کفر گروهای سیاسی با کنار گذاشتن اختلاف نظرها در یک اتحاد آرمانی در برابر تهدیدات دشمن خالق حماسههای بی نظیری در دفاع مقدس دوازده روزه شدند و این در حالی بود که دشمنان ملت ایران منتظر آشوب و هرج مرج در کشور بودند، اما ملت ایران با اتحاد خود در دفاع از اسلام و ایران نشان دادند که ملت غیور شرافتمند و با وفای هستند؛ بنابراین رسانهها باید ضمن تلاش در اطلاعرسانی شفاف و مبارزه علیه شایعات کذب و جنگ روانی دشمن علاوه بر تقویت گفتمان امید از دامنزدن به ترس و القای نا امیدی در جامعه جدا جلو گیری کنند. باید روشنگری شود که تحولات بینالمللی فراز و فرود، اوج، افول، صعود و سقوط دارند. این جریان مختص به ایران نیست و نخواهد بود حتی قدرتهای بزرگ نیز چنین تحولاتی در تاریخ تجربه کردهاند؛ بنابراین مشکلات فعلی را نباید دائمی تلقی کرد طبیعی است که در صعود به یک قله صعب العبور احتمال زمینخوردن در مسیر وجود دارد و صد البته اگر همت، اراده انگیزه و هدف باشد این افتادنها قابل جبراناند و نباید اجازه داد تا وضعیت مبهم در کشور به یک ساختار پایدار و شکننده به گونهای که قابل ترمیم نباشد تبدیل شود پس بهجای بسنده کردن به هشدار و تهدیدات مستمر باید افراد صاحب قلم با امید آفرینی افقهای روشن آینده کشور تبیین کنند. انشاالله همان طوری که در آیه ۴۰ جح میفرمایند: «وَلَیَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن یَنصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِیٌّ عَزیزٌ» و قطعاً خداوند یاورکسانی که دین او را یاری کنند. نصرت الهی انشاالله قطعی است.
نوسنده: منوچهر آبسالان
والسلام.
انتهای پیام/
