شهادت؛ هدیه خداوند به «عباسعلی» به پاس خدمت به مادر

به گزارش نوید شاهد سمنان، کربلایی جمشید در سال ۱۳۳۴ به پابوسی امام حسین(ع) مشرف شد. چون فرزند پسری نداشت، تمام دعا و آرزویش این بود که صاحب پسری شود. چهار سال بعد خداوند، عباسعلی را به او و همسرش فاطمه خانم عطا کرد.

هدیه خداوند به عباسعلی به پاس خدمت به مادر

«شهید عباسعلی رنگریز» نهم شهریور ۱۳۳۸ در زردوان چهارده(دیباج) به دنیا آمد. خانواده ایشان به علت سردی هوا و کمبود امکانات، زمستان‌ها را به روستای النگ از توابع شهر کردکوی گرگان کوچ می‌کردند و تابستان‌ها را به زردوان برمی‌گشتند. پدرش به علت کهولت سن با مشقت فراوان به کار کشاورزی مشغول بود.

دوران تحصیل ابتدایی را در روستای النگ و در دبستان جامی تا پایان پایه چهارم گذراند، اما به علت بیماری شدید و ناتوانی مادر، دیگر نتوانست به تحصیل ادامه دهد. تنها پسر و تنها عضو از خانواده بود که با پدر و مادرش زندگی می‌کرد. خواهرانش هرکدام ازدواج کرده و در شهر دیگری زندگی می‌کردند. در سال ۱۳۵۶ در شرکت زغال سنگ البرز شرقی مشغول به کار شد. هم کار می‌کرد و هم در پرستاری از مادرش از هیچ کاری دریغ نمی‌کرد. حاصل ازدواجش دو دختر و یک پسر بود. با وجود مسئولیت سنگین و مشقات فراوان زندگی از عقاید خودش دست نمی‌کشید.

در مجالس مذهبی و فعالیت‌های ضد رژیم شرکت می‌کرد. پس از آغاز جنگ تحمیلی در جنگ شرکت داشت. همسر و فرزندان خود را به رعایت حقوق مردم و احترام به پدر و مادر و اطاعت امر رهبری، زیاد سفارش می‌کرد. از خصوصیات مهم ایشان مراقبت در امر حلال و حرام و حق‌الناس بود.

سرانجام در سال ۱۳۶۵ در عملیات کربلای چهار بعد از صد و هشت روز ایثارگری در مرز‌های میهن اسلامی در خاک شلمچه و در چهارمین روز دی‌ماه، خداوند بزرگ به پاس خدمتی که در حق مادر بیمارش با تمام کودکی‌اش کرده بود، ترکش‌ها را پیام‌آور شاد لحظه‌های شیدایی و شهادتش کرد و بالاترین مقام یعنی شهادت را هدیه‌اش نمود. پیکر پاکش در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.

انتهای متن/