وصیت نامه شهید «علیرضا نوع نواز»
جانم را هدیه میکنم تا اسلام زنده بماند
شهید «علیرضا نوع نواز»، در بخشی از وصیت نامه اش آورده است: من جان ناقابل خود را در راه خدا تقدیم میکنم تا پرچم اسلام بر زمین نماند و دشمنان دین بدانند که این راه، رهرو دارد.
به گزارش نوید شاهد کرمانشاه، شهید «علیرضا نوع نواز» یکم آذرماه ۱۳۴۰ در شهرستان کرمانشاه به دنیا آمد. پدرش شیرولی و مادرش صغرا نام داشت. تا پایان دوره متوســطه در رشته انسانی درس خواند و دیپلم گرفت. به عنوان ســرباز ژاندارمری در جبهه حضور یافت.۲۸ مرداد ۱۳۶۳، در سنندج دچار سانحه رانندگی شد و به شهادت رسید. پیکر شهید والامقام در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.
وصیت نامه شهید
خداوند تبارک و تعالی را شاکرم که مرا در راه اسلام و قرآن قرار داد و راهنماییام کرد و شهادت میدهم بر وحدانیت خدای یگانه و بر اینکه محمد (ص) بنده برگزیده و رسول اوست و آنچه محمد (ص) از طرف خداوند آورده است همه حق است.
اکنون در پاسخ به ندای «هل من ناصر ینصرنی» حسین زمان که از کوی جماران برمی خیزد بنا به وظیفه شرعی به عنوان یک مقلد، لباس سربازی را پوشیده و جهت حراست از خاک و مرز کشور رهسپارم و همچون یاران امام حسین (ع) که به دشت کربلا رفتند و برای اسلام جنگیدند من نیز میروم و برای اسلام میجنگم. از مردن هم هیچ هراسی ندارم، چون معلمم امام حسین (ع) به من آموخت که چگونه جانم را فدای قرآن کنیم.
پدر و مادر مهربان و دلاورم! افتخار کنید که چنین فرزندی را در راه خدا نثار کرده و شهید دادهاید. برای آنان گریه کنید که در کربلا شهید شدند، چون امروز کسی هست به شما تسلیت بگوید ولی در روز عاشورا و در آن صحرای خونین کربلا کسی نبود زیر بغل زینب (س) را بگیرد.
بارالها! و شهادت را از آنجا دوست دارم که رسولم و مولا و سرورم حسین (ع) آن را دوست داشتند، من نیز شهادت را سعادت میدانم هر چند که شهادت لیاقت و سعادت میخواهد. شهادت انسان نه مخلص میخواهد برادران عزیزم! وصیتم به شما این است که همیشه گوش به فرمان امام بوده و یک لحظه از یاد خدا غافل نباشید و نمازتان را ترک ننمایید.
خواهرانم! شما نیز زینب وار بعد از من تحمل داشته باشید، نمیگویم گریه نکنید، اما به یاد شهدای کربلا گریه کنید و برای من طلب مغفرت نمایید. در آخر از همگی طلب حلالیت مینمایم و امیدوارم مرا حلال کنید.
انتهای پیام/
