لبیک به فرمان امام؛ پایان راه یک پاسدار در تپههای چغالوند
شهید «سعدالله کرمی» با لبیکگویی به فرمان تاریخی حضرت امام خمینی (ره) و در دفاع از اسلام و انقلاب، لباس پاسداری بر تن کرد و پس از حضور مستمر در مأموریتها و عملیاتهای منطقه گیلانغرب، سرانجام در سال ۱۳۵۹ در تپههای چغالوند، بر اثر اصابت گلوله توپ دشمن بعثی، به فیض عظیم شهادت نائل آمد.
به گزارش نوید شاهد کرمانشاه، شهید والامقام «سعدالله کرمی» در سال ۱۳۳۲، در یکی از روزهای خردادماه، در روستای جوبدندانه از توابع شهرستان گیلانغرب دیده به جهان گشود. پدرش محمد و مادرش نوربانو نام داشتند و او آخرین فرزند خانواده بود.
دوران کودکی و نوجوانی شهید در سالهایی سپری شد که ایران اسلامی زیر سلطه حکومتهای وابسته و خائن قرار داشت؛ حکومتهایی که برای دستیابی به منافع شوم خود، دست بیگانگان و ابرقدرتهایی، چون آمریکا را بر سر این سرزمین گشوده بودند.
شهید کرمی از همان سالهای کودکی و جوانی، به دلیل زندگی در منطقهای روستایی و محروم، تنها موفق به تحصیل در مقطع ابتدایی شد و پس از آن به کشاورزی روی آورد. هرچند از نظر ظاهری کمتر درگیر مسائل سیاسی بود، اما در باور قلبی خود همواره بر این اعتقاد راسخ تأکید داشت که ایران اسلامی نباید زیر سلطه بیگانگان و ستمگران قرار گیرد و از هر فرصتی برای مقابله با ظلم و فساد بهره میگرفت.
او در دوران جوانی توجه ویژهای به مسائل اخلاقی و اعتقادی داشت و خانواده خویش را همواره به پایبندی به ارزشهای دینی، دفاع از اسلام و حمایت از حکومت اسلامی تشویق میکرد. دنیاطلبی هیچگاه او را از یاد خدا غافل نساخت و مادیات نتوانست دل پاکش را از مسیر ایمان جدا کند.
پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ و با آغاز جنگ تحمیلی رژیم بعث عراق علیه ایران در سال ۱۳۵۹، و در پی فرمان تاریخی حضرت امام خمینی (ره) مبنی بر بسیج همگانی برای دفاع از اسلام، شهید سعدالله کرمی لبیکگوی فرمان امام شد و به عنوان پاسدار راهی جبهههای نبرد شد تا در کنار دیگر رزمندگان اسلام، در برابر تجاوز دشمنان ایستادگی کند.
ایشان در سال ۱۳۵۹ با زینب نوروزی ازدواج کرد. ثمره این ازدواج، پسری بود که سه ماه پس از شهادت پدر به دنیا آمد. همسر شهید نیز که در خانوادهای مذهبی پرورش یافته بود، در دوران دفاع مقدس دو برادر خود را در راه اسلام تقدیم کرد و طعم ایثار و فداکاری را از نزدیک چشید.
شهید سعدالله کرمی پس از ازدواج نیز لحظهای از مسیر جهاد فاصله نگرفت و همواره به عنوان پاسداری مخلص در عملیاتها و مأموریتهای مختلف منطقه گیلانغرب حضور فعال داشت. او بیشتر اوقات خود را در میدان نبرد میگذراند و کمتر حاضر به ترک جبهه میشد.
سرانجام این پاسدار فداکار، در ۱۶ دی ماه ۱۳۵۹، در تپه چغالوند و در نزدیکی سنگر نیروهای خودی، پس از شناسایی محل توسط دشمن، هدف اصابت گلوله توپ دورزن نیروهای بعثی قرار گرفت و به شهادت رسید.
انتهای پیام/
