شهید «اسمعلی فرتوتزاده»؛ ۱۸ سال خدمت، یک عمر ایستادگی

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه، شهید استوار یکم «اسمعلی فرتوتزاده»، در نهم آبانماه ۱۳۲۳ در شهرستان سنقر و در خانوادهای مذهبی دیده به جهان گشود. او در همان سالهای کودکی از مهر مادر محروم شد و اندکی بعد پدر خود را نیز از دست داد.
شرایط خاص خانوادگی و تنگناهای اقتصادی باعث شد تحصیلات خود را پس از پایان دوره ابتدایی رها کند، اما ذوق سرشار، قلم روان و خط زیبایش نشانهای از استعداد نهفته او بود. این فرزند رنج و تلاش، خیلی زود وارد میدان کار شد و با کد یمین و عرق جبین، معاش خود را تأمین و زندگیاش را از دست رنج خویش اداره کرد.
شهید داوطلبانه وارد ارتش شد و بهعنوان درجهدار توپخانه نیروی زمینی به خدمت پرداخت. او با پشتکار و شایستگی، آموزشها و تخصصهای لازم را فراگرفت و بهعنوان رئیس توپ منصوب شد.
در شهریورماه سال ۱۳۵۲ ازدواج کرد که ثمره این زندگی مشترک، چهار فرزند خردسال بود؛ فرزندانی که بزرگترین آنها هنگام شهادت پدر، تنها شش سال داشت. این شهید والامقام در اغلب مأموریتهای رزمی جبهه غرب حضور فعال داشت و همواره با افتخار از نقش تعیینکننده آتشبارهای ارتش در سرکوب دشمن بعثی سخن میگفت. توان رزمی، شجاعت و ایستادگی او را باید از همرزمانی پرسید که از نزدیک شاهد نبردها و مقاومت جانانهاش بودند.
با آغاز جنگ تحمیلی و هجوم رژیم بعث عراق به ایران اسلامی، شهید فرتوتزاده در کنار دیگر رزمندگان ارتش، آتش خشم خود را بر سر دشمن فرو ریخت. هر بار که به مرخصی میآمد، روحیهای بالاتر و ایمانی راسختر نسبت به گذشته داشت. اما در دیماه سال ۱۳۵۹، توپ تحت فرماندهی او در اثر حمله ناجوانمردانه دشمن دچار حریق شد. این حادثه، اندوهی سنگین بر دل او نشاند؛ چراکه تحمل از دست دادن تجهیزات رزمی در برابر دشمن را برنمیتافت.
با عزمی استوارتر از پیش و برخلاف پیشنهاد همرزمانش که اصرار داشتند تا تحویل توپ جدید در پشت جبهه بماند، بار دیگر راهی خط مقدم شد. اینبار، اما تقدیر الهی، برگ شهادتش را امضا کرده بود.
سرانجام در تاریخ ۱۵ بهمن ماه ۱۳۵۹، در منطقه سرپلذهاب، ترکش دشمن از پشت به او اصابت کرد و این رزمنده خستگیناپذیر پس از ۱۸ سال خدمت صادقانه، به فیض عظیم شهادت نائل آمد و خون پاکش را نثار اسلام، میهن، امام و امت اسلامی کرد.
پیکر مطهر شهید اسمعلی فرتوتزاده در زادگاهش به خاک سپرده شد.
از ویژگیهای بارز این شهید میتوان به آزادمنشی، استقامت در راه حق و پایداری بر عقیده اشاره کرد. او در عین مهربانی و عطوفت نسبت به محرومان، یتیمان و مستضعفان، در برابر زورگویان و قدرتطلبان با صلابت میایستاد و هرگز سر تسلیم فرود نمیآورد.
انتهای پیام/