تابوتِ خالیِ دانشآموز، تاجِ سومار: شاهنامهای به خطِّ محمدحسین آقاجانی
در چهاردهسالگی، کلاس درس را رها کرد تا در آتشبسِ خاکریز، امتحانِ خداوندی دهد. او که هنوز موهایش بوی شیر میداد، با قامتی رنجور از دو سال بیماری، بیاجازه وارد بسیج شد و در عملیات مسلمبنعقیل، تکلیفِ خود را با برگِ انجیرِ شهادت امضا کرد.
به گزارش نوید شاهد البرز؛ میانِ خاکریزهای سومار، جایی که گردِ غلیظِ توپ و خون، نفس را در سینه حبس میکرد، پیکر نحیفِ نوجوانی چهاردهساله افتاده بود. او را محمدحسین آقاجانیکلوانی صدا میزدند؛ دانشآموز دوم راهنمایی که هنوز کتابِ علومِ زندگی را ورق نزده بود، کتابِ آسمانیِ شهادت را با خونِ خود گشود.
سال ۱۳۴۶ در کرج متولد شد و کودکی را پشت سر گذاشت که دو سالش را در چنگال بیماری سپری کرد. پدرش او را برای شفا به آستان امام رضا(ع) برد و پس از آن، نهالی که گمان میرفت پژمرده است، چنان رویید که قامتش به استواریِ سرو شد و روحش به بلندای عقاب.
