از خمین تا کانیمانگا؛ روایتی از ایمان، غیرت و پرواز سرخ شهید اصغر عباسی
شهید "اصغر عباسی"، پاسدار ۱۹ سالهای از خمین، که زندگیاش را بر آموزههای پاک اسلامی استوار کرده بود، پس از حضور در جبهههایی چون خرمشهر، سرپلذهاب، مریوان و مهران، سرانجام در عملیات والفجر ۴ و در ارتفاعات یال سیاه کانیمانگا، در حالی که فرماندهی دستهای از گردان روحالله را بر عهده داشت، به شهادت رسید. وصیتنامه کوتاه اما پرمعنای او، سرشار از تواضع، دلبستگی به امام و اخلاص در یاری جبهههای حق است.
به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، پاسدار شهید علیاصغر عباسی در نخستین روز تیرماه سال ۱۳۴۳ در شهر خمین، در خانوادهای مذهبی، پاکسرشت و دلبسته به آموزههای اسلامی چشم به جهان گشود. تربیت دینی و فضای معنوی خانه، روح او را از همان کودکی با مفاهیم ایمان، سادهزیستی، خدمت و پاکی آشنا ساخت. او هفتساله بود که قدم در راه مدرسه گذاشت و دوران تحصیلات ابتدایی خود را با تلاش و اخلاقمداری پشت سر گذاشت.
پس از پایان دوران دبستان، برای کمک به خانواده و نیز کسب مهارتی شریف، در کنار پدرش به شغل خیاطی روی آورد. او در کنار دوختن لباس، یاد گرفته بود که چگونه بر قامت جان خویش لباس تقوا، اخلاص و انسانیت بدوزد. همین روحیه پاک و تربیتیافته بود که در دوران اوجگیری نهضت اسلامی، او را همراه و همگام با موج عظیم انقلاب به میدان آورد. پس از پیروزی انقلاب، با تمام توان در بسیج مستضعفین و پایگاههای مقاومت مردمی فعالیت کرده و دورههای آموزش نظامی را با موفقیت پشت سر گذاشت.
روحیه حماسی و مجاهدانه اصغر عباسی بسیار زود او را با فضای جبهههای نبرد آشنا کرد. او در عملیاتهای بزرگ و سرنوشتسازی همچون فتح خرمشهر، سرپل ذهاب، مریوان و مهران حضوری فعال داشت و شجاعت و تعهد مثالزدنیاش توجه همرزمان را جلب کرده بود. پس از بازگشت به خمین، عضویت در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را چون خلعتی الهی بر تن کرد و آن را بزرگترین افتخار زندگی خویش میدانست.
او در جبهه، علاوه بر رزمندگی، با همان روحیه خدمتگزار به کارهایی چون خیاطی، آرایشگری و امور پشتیبانی نیز میپرداخت و حضورش همواره مایه دلگرمی نیروها بود. اما اوج نقشآفرینی این جوان مؤمن و بااراده در عملیات والفجر ۴ رقم خورد؛ زمانی که بهعنوان فرمانده دسته در گردان روحالله از لشکر ۱۷ علیبنابیطالب(ع) خدمت میکرد. در نبرد سنگین ارتفاعات یال سیاه کانیمانگا در پنجوین عراق، رشادت و دلاوری از خود نشان داد و سرانجام در ۱۵ آبان ۱۳۶۲، درحالیکه در خط مقدم مقاومت میکرد، در خون خویش غلطید و به قافله عاشقان الهی پیوست.
پیکر پاک این شهید وارسته، پس از تشییعی باشکوه، در گلزار شهدای خمین آرام گرفت؛ جایی که امروز زیارتگاه عاشقان راه حق و حقیقت است.
شهید اصغر عباسی نهتنها با رزم خود، بلکه با روحیه بیریا و اخلاق کریمانهاش الگویی برای جوانان زمان خویش شد. در وصیتنامه کوتاه اما پرفروغ خود، از خانواده خواسته بود که راه او را ادامه دهند، یاری جبهههای حق را فراموش نکنند و پدرش مبلغی را که نزد او بود، به حساب صد امام برای کمک به رزمندگان واریز کند. این دلبستگی صادقانه به امام، انقلاب و اسلام، تصویری شفاف از قلب مؤمن و روح بیادعای او بهجا گذاشته است.
نام و یاد این پاسدار جوان که درس رشادت را از عباس(ع) و الهام معصومیت را از علیاصغر(ع) آموخته بود، همواره در تاریخ خمین و در آیینه جهاد و شهادت ایران اسلامی جاودانه خواهد ماند.
منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی
