شعر منا(94)
می‌رسد کسی تبر به دوش
روزی از همان سرا که فکر کرده‌اید خانه‌ی شماست! / از همان حوالی منا ـ که قتلگاه حاجیان ماست ـ / می‌رسد کسی تبر به دوش
صبح عید بود
ناگهان
در هجوم بغض‌های بی‌امان
چشم‌های انتظارمان به صفحه‌ی خبر سپید شد
خنده‌هایمان شهید شد
رنگ‌های شاد دور خانه‌هایمان، سیاه...
□
ای شما که در خزان باغ
دست داده‌اید دست باد!
دست‌هایتان شکسته باد
□
لات‌های خانه‌ی خدا!
سرنوشت‌تان
مثل سرگذشت سایر بتان
شکستن است
□
روزی از همان سرا که فکر کرده‌اید خانه‌ی شماست!
از همان حوالی منا ـ که قتلگاه حاجیان ماست ـ
می‌رسد کسی تبر به دوش
□
لات‌های خانه‌ی خدا!
سرنوشت‌تان شکستن است
انتظار
انتظار حرف آخر من است...
سروده محمد میرزایی بازرگانی
منبع: طواف عشق، مجموعه اشعار برگزیده‌ی کنگره ملی شعر منا، معاونت فرهنگی و امور اجتماعی بنیاد شهید و امور ایثارگران