مروری بر وصیت نامه شهید علی نجات سلمان پور

متن وصیت نامه:

امام حسين (ع) جهاد در راه حق و در راه خدا بر هر انسانى و مسلمانى به حكم عواطف انسانى واجب و لازم است كه تا نابودى كفر و ظلم و جور مبارزه كند تا لحظه اى كه دار فانى را وداع گفته و به لقاءالله بپونديد و در حيات اخروى با جد و رهبر خود حسين دست بيعت دهد.

آرى خيلى از مسلمانها در كنار هم می نشستند و می گفتند اى كاش در زمان امام حسين‌ ما زنده بوديم و قيام می كرديم در صورتی كه لحظه اى نمى انديشند كه حسين براى چه جنگيد مگر نه حسين بود كه مى گفت هرگز با شما بيعت نخواهيم كرد و رفت وارد ميدان جنگ شد. با آن عده كم ولى ايمانى استوار و قلبى محكم جنگيد و اين خون حسين است كه می جوشد و اسلام زنده است ولى مستكبرين و جهانخواران كه اسلام را مانع بزرگى بر سر راه تاخت و تازهاى خود ميديدند و هر لحظه در صدد نابودى اسلام و اسلام را مانع موجب ركورد در جامعه نشان دهند ولى اين وعده خدائى است كه اسلام در هيچ عصرى بى سرپرست نمى ماند.

همانگونه كه از حضرت محمد شروع و به دوازده امام تا مهدى و نائب برحقش زعيم عاليقدر خمينى بت شكن رسيده است. آرى بر ماست كه با ريختن خون خود درخت اسلام را سرسبز و بارور نمائيم و نگذاريم كه مزدورانى همچون ريگان، صدام، سادات، بگين مانعى بر سر راه اسلام باشند بايد جنگيد زيرا كه جنگ اين است و جنگ حق عليه باطل است جنگ با كفر است.

چه خوب گفته است

وصيت به دوستان عزيزان من : همه جا جبهه است و هر جا مبارزه با كفر باشد جبهه است هر چه بيشتر انجمن هاى اسلامى را تقويت كنيد و حمايت كنيد و بسط و گسترش دهيد.
و لحظه اى وقت بدست كفار و منافقين ندهيد زيرا همه اينها با هم از اين انجمن هاى اسلامى مى ترسند و در صدد نابودى آن هستيد. پشتيبانى از رهبر كبير انقلاب و يار و مددكار او باشيد و از وجود او و سخن او حداكثر استفاده را كنيد.

اى جوانهاى عزيز دل بستن به اين دنياى ظاهر فريب و ظاهر قشنگ شما را چه سود؟ چه خوب گفته است زندگى زنگ تفريحى بين تولد و مرگ است.

وصيت به پدر و مادرم شما كه با همه وجودتان زحمت كشيديد و مرا بزرگ كرديد. من چيزى ندارم عوض زحمات شما بدهم فقط از درگاه خداوند متعال طلب مغفرت و آمرزش و اجر براى شما مى كنم. ميخواهم كه اگر من شهيد شدم بخاطر من اشك نريزيد و فقط شادى و دعا كنيد.
پدر عزيزم مادر عزيزم اگر سعادت داشتم در راه خدا و در راه حق كشته شدم مپنداريد كه ديگر شما را نمى بينم بدان كه در حيات اخروى با سرافرازى همديگر را ملاقات مى كنيم. زيرا معتقديم به آخرت و قيامت بله و لاتحسبن الذين قتلوا فى سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون. و هرگز كسانى را كه در راه خدا كشته ميشوند مرده مپنداريد بلكه آنان زندگانى نيستند كه نزد خداى خويش روزى ميخورند.
 در آخر به تمام خويشان و دوستان و پدر و مادر و برادرانم درود ميفرستم و آرزو دارم كه هميشه اوقات بياد خدا باشند و بفكر تجملات دنيا نباشند به صراط مستقيم هدايت شوند. والسلام على من التبع الهدى ((على نجات سلمانپور))

انتهای متن/