مجموعه اشعار برگزیده شعر منا،؛ «بر زبانها آیه‌ی انّا الیه راجعون»

آه سرد و کام خشک و چشم تر می‌آورند

از حریم امن حق برگشته‌اند اینان ولی

جان خود را از فراسوی خطر می‌آورند

ای بسا فرزندها با خود پدر را برده‌اند

با غم و اندوه از او تنها خبر می‌آورند

اهلِ سنّت بوده اما نعشِ او را در منا

از کنارِ شیعه‌ی اثناعشر می‌آورند

شورِ وحدت را ببین کاین دوستان را بعدِ مرگ

از دلِ آغوش هم با زور در می‌آورند

ریسه‌ها را باز کن جان پدر! طاقی مبند

حجله‌ای آماده کن نعش پسر می‌آورند

ای کبوتر سر به گنبد کوب کز سوی منا

دسته دسته قمری بی بال و پر می‌آورند

آسمان را آهِ دودادود سرتاسر گرفت

داغ دل را بسکه با سوز جگر می‌آورند

قرن‌ها از فتح مکه رفته این سفیانیان

در دلِ خود کافرند ایمان مگر می‌آورند

این چه اسلامی‌ست یارب کاینچنین از خویشتن

مفتیان هر روز دینی تازه درمی‌آورند

چند روزی خلق را سرگرم این دین می‌کنند

چند روز بعد یک دین دگر می‌آورند

شاخِ گل دارند در یک دست، دستِ پیش رو

خنجرِ کین را به دستِ پشت سر می‌آورند

سر فروکن در گریبان چشم دل وا کن ببین

جای دستار و کلاه این قوم سر می‌آورند

گر فراز آرند فرصت فتنه‌ای در ملکِ ما

از خلیجِ فارس تا بحر خزر می‌آورند

مثلِ یک کبریت خاموشیم و اینان پیشِ ما

بشکه بشکه نفت و باروت خطر می‌آورند

کور بادا چشمشان و پاره باداشان جگر

اشک را در چشم و خون را در جگر می‌آورند

کینه‌هایی را که می‌ریزند بی‌جا بر یمن

از حجاز و اردن و مصر و قطر می‌آورند

کینه‌ای دیرینه از جنگ جمل می‌پرورند

حالیا با شیرها جنگ بقر می‌آورند

خشمِ مردان را اگر بینند مثل عمرو عاص

خویشتن را از لباس خویش درمی‌آورند

بر زبانها آیه‌ی انّا الیه راجعون

از جگرها ناله‌ی این المفر می‌آورند

بیشه می‌تاراند از خود روبهان سفله را

رو به سوی بیشه تا شیران نر می‌آورند

روبهان صد داغِ دل از زخم حسرت می‌برند

در کنام شیرها جنگی اگر می‌آورند

هفت اندام مخنث‌ها فروخوابد ز کار

مردهای شرزه تا فریاد برمی‌آورند

نفت‌خوارا! دامن تر جمع کن تردست‌ها

از دهان خویش گاهی شعله درمی‌آورند

سروده ای از غلام‌عباس سعیدی

منبع: طواف عشق، مجموعه اشعار برگزیده‌ی کنگره ملی شعر منا، معاونت فرهنگی و امور اجتماعی بنیاد شهید و امور ایثارگران