مجموعه اشعار برگزیده شعر منا؛ «کجا بجویمت آخر، میان آه و عطش؟»

شکسته‌اند غریبانه گرچه بال و پرم

در این خیالم از این گوشه‌ی قفس بپرم

چه خوش‌خیال! پریدن، نمی‌شود افسوس!

که بسته‌اند پرم را به رشته‌ی جگرم

چه روزهاست، که بر هم نمی‌زنم دیده

برای آن که بمانی میان چشم ترم

هنوز داغ تو دارم غریب خفته به خاک

هنوز یاد تو هستم، عزیز همسفرم

کجا بجویمت آخر، میان آه و عطش؟

سراغت از که بگیرم؟ که از تو بی‌خبرم

اگرچه نیستی اما، همیشه هستی آه!

تو پیش چشم منی هرکجا که می‌نگرم

تو قصه نیستی آری، حقیقت محضی